น้ำหนัก มาตรวัด และหน่วยต่างๆ
(Weights, Measures, and Units)
1) ระบบอังกฤษและอเมริกันเทียบกับระบบเมตริก
(British and American, with Metric Equivalents)
1.1) มาตรวัดความยาว (Linear Measure)
1 นิ้ว (inch) = 25.4 มิลลิเมตร (millimetres exactly)
1 ฟุต (foot) = 12 นิ้ว (inches)
= 0.3048 เมตร (metre exactly)
1 หลา (yard) = 3 ฟุต (feet)
= 0.9144 เมตร (metre exactly)
1 ไมล์ (statute) mile = 1.609 กิโลเมตร (kilometres)
= 1,760 หลา (yards)
1 ไมล์ (int. nautical) mile = 1.852 กิโลเมตร (kilometres exactly)
= 1.150779 ไมล์ (miles)
1.2) มาตรวัดพื้นที่ (Square Measure)
1 ตารางนิ้ว (square inch) = 6.45 ตารางเซนติเมตร (sq. centimetres)
1 ตารางฟุต (square foot) = 9.29 ตารางเดซิเมตร (sq. decimetres)
= 1/10 = 144 ตารางนิ้ว (sq. in.)
1 ตารางหลา (square yard) = 0.836 ตารางเมตร (sq. metre)
= 9 ตารางฟุต (sq. ft)
1 เอเคอร์ (acre) = 4,840 ตารางหลา (sq. yd)
= 0.405 เฮกเตอร์ (hectare)
1 ตารางไมล์ (square mile) = 259 เฮกเตอร์ (hectares)
= 640 เอเคอร์ (acres)
1.3) มาตรวัดปริมาณ (Cubic Measure)
1 ลูกบาศก์นิ้ว (cubic inch) = 16.4 ลูกบาศก์เซนติเมตร (cu. centimetres)
1 ลูกบาศก์ฟุต (cubic foot) = 0.0283 ลูกบาศก์เมตร (cu. metre)
= 1,728 ลูกบาศก์นิ้ว (cu. in.)
1 ลูกบาศก์หลา (cubic yard) = 27 ลูกบาศก์ฟุต (cu. ft)
= 0.765 ลูกบาศก์เมตร (cu. metre)
1.4) มาตรวัดความจุ (Capacity Measure)
แบบอังกฤษ (British)
1 ฟลูอิดออนซ์ (fluid oz) = 0.0284 ลิตร (litre)
= 1.8047 ลูกบาศก์นิ้ว (cu. in.)
1 จิล (gill = pint) = 5 ฟลูอิดออนซ์ (fluid oz)
= 0.1421 ลิตร ( litre)
1 ไพนท์ (pint) = 20 ฟลูอิดออนซ์ (fluid oz)
= 0.568 ลิตร (litre)
= 34.68 ลูกบาศก์นิ้ว (cu. in.)
1 ควอต (quart) = 2 ไพนท์ (pints)
= 1.136 ลิตร (litres)
1 แกลลอน (gallon) = 4 ควอต (quarts)
= 4.546 ลิตร (litres)
1 เพ็ค (peck) = 2 แกลลอน (gallons)
= 9.092 ลิตร (litres)
1 บุชเชล (bushel) = 4 เพ็ค (pecks)
= 36.4 ลิตร (litres)
แบบอเมริกัน (American dry)
1 ไพนท์ (pint) = 33.60 ลูกบาศก์นิ้ว (cu. in.)
= 0.550 ลิตร (litre)
1 ควอต (quart) = 2 ไพนท์ (pints)
= 1.101 ลิตร (litres)
1 เพ็ค (peck) = 8 ควอต (quarts)
= 8.81 ลิตร (litres)
1 บุชเชล (bushel) = 4 เพ็ค (pecks)
= 35.3 ลิตร (litres)
แบบอเมริกัน (American liquid)
1 ไพนท์ (pint ) = 16 ฟลูอิดออนซ์ (fluid oz)
= 0.473 ลิตร (litre)
= 28.88 ลูกบาศก์นิ้ว (cu. in.)
1 ควอต (quart) = 2 ไพนท์ (pints)
= 0.946 ลิตร (litre)
1 แกลลอน (gallon) = 4 ควอต (quarts)
= 3.785 ลิตร (litres)
1.5) มาตรชั่งน้ำหนักที่เทียบเป็นปอนด์ (Avoirdupois Weight)
1 เกรน (grain) = 0.065 กรัม (gram)
1 แดรม (dram) = 1.772 กรัม (grams)
1 ออนซ์ (ounce) = 16 แดรม (drams)
= 28.35 กรัม (grams)
1 ปอนด์ (pound) = 16 ออนซ์ (ounces)
= 0.4536 กิโลกรัม
(kilogram =0.45359237 exactly) = 7,000 เกรน (grains)
1 สโตน (stone) = 14 ปอนด์ (pounds)
= 6.35 กิโลกรัม (kilograms)
1 ฮันเดรดเวต (hundredweight) = 50.80 กิโลกรัม (kilograms)
= 112 ปอนด์ (pounds)
1 ตัน (short ton) = 0.907 ตัน (tonne)
= 2,000 ปอนด์ (pounds)
1 ตัน (long ton) = 1.016 ตัน (tonnes)
= 20 ฮันเดรดเวต (hundredweight)
2) ระบบเมตริกเทียบกับระบบอังกฤษ (Metric, with Approximate British Equivalents)
2.1) มาตรวัดความยาว (Linear Measure)
1 มิลลิเมตร (millimetre) = 0.039 นิ้ว (inch)
1 เซนติเมตร (centimetre) = 10 มิลลิเมตร (millimeter)
= 0.394 นิ้ว (inch)
1 เดซิเมตร (decimetre) =10 เซนติเมตร (centimetre)
= 3.94 นิ้ว (inches)
1 เมตร (metre) = 10 เดซิเมตร (decimetre)
= 1.094 หลา(yards)
1 เดคาเมตร (decametre) =10 เมตร (m)
=10.94 หลา (yards)
1 เฮกโตเมตร (hectometre) = 100 เมตร (m)
=109.4 หลา (yards)
1 กิโลเมตร (kilometre) =1,000 เมตร (m)
=9 0.6214 ไมล์ (mile)
2.2) มาตรวัดพื้นที่ (Square Measure)
1 ตารางเซนติเมตร (square centimetre) = 0.155 ตารางนิ้ว (sq. inch)
1 ตารางเมตร (square metre) = 1.196 ตารางหลา (sq. yards)
1 แอร์ (are) = 100 ตารางเมตร (sq. metres)
=119.6 ตารางหลา (sq. yard)
1 เฮกตาร์ (hectare) = 100 แอร์ (are)
=2.471 เอเคอร์ (acres)
1 ตารางกิโลเมตร(sq. kilometre) = 0.386 ตารางไมล์ (sq. mile)
2.3) มาตรวัดความจุ (Cubic Measure)
1 ลูกบาศก์เซนติเมตร (cubic metre) = 0.061 ลูกบาศก์นิ้ว (cu. inch)
1 ลูกบาศก์เมตร (cubic metre) = 1.308 ลูกบาศก์หลา (cu. yards)
2.4) มาตรวัดความจุ (Capacity Measure)
1 มิลลิเมตร (millimetre) =0.002 ไพนท์ (pint) แบบอังกฤษ
1 เซนติลิตร (centilitre) =10 มิลลิลิตร(ml)
= 0.018 ไพนท์ (pint)
1 เดซิลิตร (decilitre) =10 เซนติลิตร(cl)
=0.176 ไพนท์ (pint)
1 ลิตร (litre) =10 เดซิลิตร(dl)
=1076 ไพนท์ (pint)
1 เดคาลิตร (decalitre) = 10 ลิตร (litre)
=2.20 แกลลอน (gallons)
1 เฮกโตลิตร (hectolitre) =100 ลิตร (litre
= 2.75 บุชเชล (bushels)
1 กิโลเมตร (kilolitre) =1,000 ลิตร (litre)
=3.44 ควอเตอร์ (quarters)
2.5) น้ำหนัก (Weight)
1มิลลิกรัม (milligram) = 0.015 เกรน (grain)
1 เซนติกรัม (centigram) =10 มิลลิกรัม (mg)
= 0.154 เกรน (grain)
1 เดซิกรัม (decigram) =10 เซนติกรัม (centigram)
= 1.543 เกรน (grain)
1 กรัม (gram) = 10 เดซิกรัม (dg)
= 15.43 เกรน (grain)
1 เดคากรัม(decagram) = 10 กรัม (g)
= 5.64 แดรม (drams)
1 เฮกโตกรัม (hectagram) = 100 กรัม (g)
= 3.527 ออนซ์ (ounce)
1 กิโลกรัม (kilogram) =1,000 กรัม (g)
=2.205 ปอนด์ (pounds)
1 เมติกตัน (metic ton) =1,000 กิโลกรัม (kg)
= 0.984 ตัน (long ton)
3) อุณหภูมิ (Temperature)
- ฟาเรนไฮต์ (Fahrenheit) (ในสภาพแวดล้อมปรกติ): น้ำเดือดที่ 212 และเยือกแข็งที่ 32
- เซลเซียส (Celsius) หรือ เซนติเกรด (Centigrade): น้ำเดือดที่ 100 และเยือกแข็งที่ 0
- เคลวิน (Kelvin): น้ำเดือดที่ 373.15 k และเยือกแข็งที่ 273.15 k
- เปลี่ยน เซลเซียส เป็น ฟาเรนไฮต์ : คูณด้วย 9 หารด้วย 5 แล้วบวก 32
- เปลี่ยน ฟาเรนไฮต์ เป็น เซลเซียส: ลบด้วย 32 คูณด้วย 5 แล้วหารด้วย 9
- เปลี่ยน เซลเซียส เป็น เคลวิน: บวกด้วย 273.15.
F C C F
(approx.) (exact.)
-40 -40 -40 -40
-10 -23 -10 -14
0 -18 0 32
10 -12 10 50
20 -7 20 68
30 -1 30 86
40 4 40 104
50 10 50 122
60 16 60 140
70 21 70 158
80 27 80 176
90 32 90 194
100 38 100 212
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ หลักไวยากรณ์ภาษาอังกฤษ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ หลักไวยากรณ์ภาษาอังกฤษ แสดงบทความทั้งหมด
วันอาทิตย์ที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2553
ชื่อจังหวัดในประเทศไทย (76 provinces of Thailand)
ชื่อจังหวัดในประเทศไทย (76 provinces of Thailand)
1) Central Region - (ภาคกลาง)
Ang Thong อ่างทอง
Ayutthaya อยุธยา
Bangkok กรุงเทพ
Chai Nat ชัยนาท
Kanchanaburi กาญจนบุรี
Lopburi ลพบุรี
Nakorn Pathom นครปฐม
Nakhon Nayok นครนายก
Nonthaburi นนทบุรี
Pathum Thani ปทุมธานี
Phetchaburi เพชรบุรี
Prachuap Khiri Khan ประจวบคีรีขันธ์
Prachinburi ปราจีนบุรี
Rachaburi ราชบุรี
Samut Prakarn สมุทรปราการ
Samut Sakhon สมุทรสาคร
Samut Songkhram สมุทรสงคราม
Saraburi สระบุรี
Sing Buri สิงห์บุรี
Suphanburi สุพรรณบุรี
2) Eastern - (ภาคตะวันออก)
Chachoengsao ฉะเชิงเทรา
Chanthaburi จันทบุรี
Chonburi ชลบุรี
Rayong ระยอง
Trad ตราด
Sa Kaeo สระแก้ว
3) Northern - (ภาคเหนือ)
Chiang Mai เชียงใหม่
Chiang Rai เชียงราย
Kamphangphet กำแพงเพชร
Lampang ลำปาง
Lamphun ลำพูน
Mae Hong Son แม่ฮ่องสอน
Nakhon Sawan นครสวรรค์
Nan น่าน
Phetchaboon เพชรบูรณ์
Phayao พะเยา
Phitsanulok พิษณุโลก
Phrae แพร่
Phichit พิจิตร
Sukhothai สุโขทัย
Tak ตาก
Uthai Thani อุทัยธานี
Uttaradit อุตรดิตถ์
4) North-Eastern - (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ)
Buriram บุรีรัมย์
Chaiyaphum ชัยภูมิ
Kalasin กาฬสินธุ์
Khon Kan ขอนแก่น
Loei เลย
Maha Sarakham มหาสารคาม
Mukdahan มุกดาหาร
Nakhon Phanom นครพนม
Nakhon Ratchasima นครราชสีมา
Nong Bua Lam Phu หนองบัวลำภู
Nong Khai หนองคาย
Roi Et ร้อยเอ็ด
Sakon Nakhon สกลนคร
Sisaket ศรีสะเกษ
Surin สุรินทร์
Ubon Ratchathani อุบลราชธานี
Udon Thani อุดรธานี
Yasothon ยโสธร
5) Southern - (ภาคใต้)
Chumphon ชุมพร
Hat Yai หาดใหญ่
Krabi กระบี่
Nakhon Sithammarat นครศรีธรรมราช
Narathiwat นราธิวาส
Pattani ปัตตานี
Patthalung พัทลุง
Phang Nga พังงา
Phuket ภูเก็ต
Ranong ระนอง
Satun สตูล
Songkhla สงขลา
Surat Thani สุราษฎร์ธานี
Trang ตรัง
Yala ยะลา
1) Central Region - (ภาคกลาง)
Ang Thong อ่างทอง
Ayutthaya อยุธยา
Bangkok กรุงเทพ
Chai Nat ชัยนาท
Kanchanaburi กาญจนบุรี
Lopburi ลพบุรี
Nakorn Pathom นครปฐม
Nakhon Nayok นครนายก
Nonthaburi นนทบุรี
Pathum Thani ปทุมธานี
Phetchaburi เพชรบุรี
Prachuap Khiri Khan ประจวบคีรีขันธ์
Prachinburi ปราจีนบุรี
Rachaburi ราชบุรี
Samut Prakarn สมุทรปราการ
Samut Sakhon สมุทรสาคร
Samut Songkhram สมุทรสงคราม
Saraburi สระบุรี
Sing Buri สิงห์บุรี
Suphanburi สุพรรณบุรี
2) Eastern - (ภาคตะวันออก)
Chachoengsao ฉะเชิงเทรา
Chanthaburi จันทบุรี
Chonburi ชลบุรี
Rayong ระยอง
Trad ตราด
Sa Kaeo สระแก้ว
3) Northern - (ภาคเหนือ)
Chiang Mai เชียงใหม่
Chiang Rai เชียงราย
Kamphangphet กำแพงเพชร
Lampang ลำปาง
Lamphun ลำพูน
Mae Hong Son แม่ฮ่องสอน
Nakhon Sawan นครสวรรค์
Nan น่าน
Phetchaboon เพชรบูรณ์
Phayao พะเยา
Phitsanulok พิษณุโลก
Phrae แพร่
Phichit พิจิตร
Sukhothai สุโขทัย
Tak ตาก
Uthai Thani อุทัยธานี
Uttaradit อุตรดิตถ์
4) North-Eastern - (ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ)
Buriram บุรีรัมย์
Chaiyaphum ชัยภูมิ
Kalasin กาฬสินธุ์
Khon Kan ขอนแก่น
Loei เลย
Maha Sarakham มหาสารคาม
Mukdahan มุกดาหาร
Nakhon Phanom นครพนม
Nakhon Ratchasima นครราชสีมา
Nong Bua Lam Phu หนองบัวลำภู
Nong Khai หนองคาย
Roi Et ร้อยเอ็ด
Sakon Nakhon สกลนคร
Sisaket ศรีสะเกษ
Surin สุรินทร์
Ubon Ratchathani อุบลราชธานี
Udon Thani อุดรธานี
Yasothon ยโสธร
5) Southern - (ภาคใต้)
Chumphon ชุมพร
Hat Yai หาดใหญ่
Krabi กระบี่
Nakhon Sithammarat นครศรีธรรมราช
Narathiwat นราธิวาส
Pattani ปัตตานี
Patthalung พัทลุง
Phang Nga พังงา
Phuket ภูเก็ต
Ranong ระนอง
Satun สตูล
Songkhla สงขลา
Surat Thani สุราษฎร์ธานี
Trang ตรัง
Yala ยะลา
คำขึ้นต้นและลงท้ายในการเขียนจดหมายภาษาอังกฤษ
คำขึ้นต้นและลงท้ายในการเขียนจดหมายภาษาอังกฤษ
(The Salutation and the Complimentary Close in English letter)
1)คำขึ้นต้นจดหมาย ( The Salutation)
ในการเขียนจดหมายคำขึ้นต้นจะปรากฏอยู่ใต้ชื่อและที่อยู่ของผู้รับ มีหลายรูปแบบ
เข่น Sir, Dear Sir, Dear Madam, Dear Miss, Dear Mr., Gentlemen เป็นต้น
ในการเขียนจดหมายธุรกิจ คำขึ้นต้นเหล่านี้ต้องตามด้วยเครื่องหมายจุลภาค ( , )
(ยกเว้นรูปแบบจดหมายที่เป็น full blocked ไม่ต้องใช้) เช่น
1.1) Sir : เป็นคำขึ้นต้นอย่างเป็นทางการโดยทั่วไปมักไม่ถูกนำมาใช้นอกเหนือจาก
สถาบันที่เกี่ยวข้องกับรัฐบาล
1.2) Dear Sir : เป็นคำขึ้นต้นจดหมายที่ใช้กันอย่างกว้างขวางที่สุด และมักใช้ในการเขียน
จดหมายที่จ่าหน้าถึงบริษัท หรือห้างร้าน มากกว่าที่จะจ่าหน้าถึงส่วนบุคคล
1.3) Dear Mr., Dear Miss., Dear Mrs: ใช้เมื่อผู้เขียนรู้จักผู้รับจดหมายเป็นอย่างดี
และต้องการแสดงความสนิทสนมคุ้นเคยมากกว่าจะเป็นทางการ
1.4) Gentlemen: การใช้คำขึ้นต้นแบบนี้จะถูกจำกัดการใช้อยู่เฉพาะที่การเขียนที่ปรับ
เปลี่ยนให้เข้ากับรายงาน, การจ่าหน้าถึงสาธารณะ, คณะกรรมการบริหาร หรือหุ้นส่วน
ของบริษัท เป็นต้น ซึ่งปัจจุบันไม่นิยมใช้แล้ว
หมายเหตุ: หากผู้เขียนรู้ตำแหน่งที่แน่นอนของผู้รับก็สามารถใช้คำขึ้นต้นที่เป็นตำแหน่งแทน
ได้เลย เช่น Dear The Human Resource Manager, Dear The Managing Director.
2)คำลงท้ายจดหมาย (The Complimentary Close)
คำลงท้ายจดหมายมักใช้ให้สอดคล้องกับขึ้นต้นจดหมาย และมักตามด้วยเครื่อง
หมายจุลภาค ( , ) (ยกเว้นรูปแบบจดหมายที่เป็น full blocked ไม่ต้องใช้) มีหลาย
รูปแบบ เช่น
2.1) แบบพิธีการ (formal): Respectfully yours, Yours respectfully, Your faithfully,
Very truly yours, Yours very truly, Very sincerely yours
2.2) แบบกึ่งพิธีการ (Semiformal): Truly yours, Yours truly, Sincerely yours, Yours sincerely,
Cordially yours, Yours cordially
2.3) แบบไม่เป็นพิธีการ (informal): Truly, Sincerely, Cordially, Best regards, Regards
3ตัวอย่างการใช้คำขึ้นต้นและลงท้ายจดหมาย
คำขึ้นต้น คำลงท้าย
Dear Sir (Madam), Yours very truly, Yours faithfully, และ
Dear Sirs, Yours very truly, Yours faithfully, และ
Gentlemen, Yours very truly, Yours faithfully, และ
My dear Sir (Madam), Yours very truly
Dear Mr. (Miss, Mrs.) Yours sincerely, Sincerely yours
Dear The Managing Director, Yours sincerely, Sincerely yours
หมายเหตุ: หากผู้รับจดหมายมีตำแหน่งทางราชการในระดับสูงควรใช้คำลงท้าย
Respectfully yours หรือ Yours respectfully
(The Salutation and the Complimentary Close in English letter)
1)คำขึ้นต้นจดหมาย ( The Salutation)
ในการเขียนจดหมายคำขึ้นต้นจะปรากฏอยู่ใต้ชื่อและที่อยู่ของผู้รับ มีหลายรูปแบบ
เข่น Sir, Dear Sir, Dear Madam, Dear Miss, Dear Mr., Gentlemen เป็นต้น
ในการเขียนจดหมายธุรกิจ คำขึ้นต้นเหล่านี้ต้องตามด้วยเครื่องหมายจุลภาค ( , )
(ยกเว้นรูปแบบจดหมายที่เป็น full blocked ไม่ต้องใช้) เช่น
1.1) Sir : เป็นคำขึ้นต้นอย่างเป็นทางการโดยทั่วไปมักไม่ถูกนำมาใช้นอกเหนือจาก
สถาบันที่เกี่ยวข้องกับรัฐบาล
1.2) Dear Sir : เป็นคำขึ้นต้นจดหมายที่ใช้กันอย่างกว้างขวางที่สุด และมักใช้ในการเขียน
จดหมายที่จ่าหน้าถึงบริษัท หรือห้างร้าน มากกว่าที่จะจ่าหน้าถึงส่วนบุคคล
1.3) Dear Mr., Dear Miss., Dear Mrs: ใช้เมื่อผู้เขียนรู้จักผู้รับจดหมายเป็นอย่างดี
และต้องการแสดงความสนิทสนมคุ้นเคยมากกว่าจะเป็นทางการ
1.4) Gentlemen: การใช้คำขึ้นต้นแบบนี้จะถูกจำกัดการใช้อยู่เฉพาะที่การเขียนที่ปรับ
เปลี่ยนให้เข้ากับรายงาน, การจ่าหน้าถึงสาธารณะ, คณะกรรมการบริหาร หรือหุ้นส่วน
ของบริษัท เป็นต้น ซึ่งปัจจุบันไม่นิยมใช้แล้ว
หมายเหตุ: หากผู้เขียนรู้ตำแหน่งที่แน่นอนของผู้รับก็สามารถใช้คำขึ้นต้นที่เป็นตำแหน่งแทน
ได้เลย เช่น Dear The Human Resource Manager, Dear The Managing Director.
2)คำลงท้ายจดหมาย (The Complimentary Close)
คำลงท้ายจดหมายมักใช้ให้สอดคล้องกับขึ้นต้นจดหมาย และมักตามด้วยเครื่อง
หมายจุลภาค ( , ) (ยกเว้นรูปแบบจดหมายที่เป็น full blocked ไม่ต้องใช้) มีหลาย
รูปแบบ เช่น
2.1) แบบพิธีการ (formal): Respectfully yours, Yours respectfully, Your faithfully,
Very truly yours, Yours very truly, Very sincerely yours
2.2) แบบกึ่งพิธีการ (Semiformal): Truly yours, Yours truly, Sincerely yours, Yours sincerely,
Cordially yours, Yours cordially
2.3) แบบไม่เป็นพิธีการ (informal): Truly, Sincerely, Cordially, Best regards, Regards
3ตัวอย่างการใช้คำขึ้นต้นและลงท้ายจดหมาย
คำขึ้นต้น คำลงท้าย
Dear Sir (Madam), Yours very truly, Yours faithfully, และ
Dear Sirs, Yours very truly, Yours faithfully, และ
Gentlemen, Yours very truly, Yours faithfully, และ
My dear Sir (Madam), Yours very truly
Dear Mr. (Miss, Mrs.) Yours sincerely, Sincerely yours
Dear The Managing Director, Yours sincerely, Sincerely yours
หมายเหตุ: หากผู้รับจดหมายมีตำแหน่งทางราชการในระดับสูงควรใช้คำลงท้าย
Respectfully yours หรือ Yours respectfully
การใช้ตัวพิมพ์เอน (Italicization)
การใช้ตัวพิมพ์เอน (Italicization)
1) การใช้ตัวพิมพ์เอนจะทำให้คำหรือกลุ่มคำเด่นขึ้นมาจากประโยคหรือบริบทนั้น
โดยเฉพาะการใช้กับรูปแบบดังต่อไปนี้
1.1) ใช้สำหรับชื่อหนังสือและบทละคร, ชื่อการแสดงดนตรีและงานศิลปสำคัญๆ,
ชื่อโคลงแบบยาวและวารสาร รวมถึงชื่อเรือ รถไฟ หรือเครื่องบินที่เป็นส่วนบุคคล
เช่น Jane Eyre, Richard III, The Magic Flute, Michelangelo's David, Paradise Lost,
the Daily Telegraph, the Marie Celeste, HMS Dreadnought.
หมายเหตุ: คำนำหน้า The หรือ A ซึ่งอาจจะเป็นส่วนหนึ่งหรือไม่ก็ได้ในการเขียนชื่อเต็ม
เช่น the Oxford Times, The Times, The Economist, the Messiah by Handel,
A London Symphony หากชื่อเต็มเหล่านั้นไม่ได้ถูกนำมาอ้างอิง The หรือ A
ก็สามารถละไว้ได้ ถ้าชื่อเหล่านั้นเป็นที่รู้จักกันดีหรือถูกใช้ในการอ้างอิงไว้แล้ว
เช่น Darwin's Origin of Species เช่นเดียวกันกับ การผันคำตามบุรุษและพจน์
ต้องถูกพิมพ์ออกมาในรูปแบบของโรมัน : the Marie Celeste's crew, a pile of-
New Yorkers
1.2)สำหรับคำหรือกลุ่มคำในภาษาต่างประเทศ ซึ่งเป็นที่รับรู้และใช้กันโดยทั่วไป
หากเมื่อคำภาษาต่างประเทศถูกเปลี่ยนไปใช้ในรูปแบบของภาษาอีกประเทศหนึ่ง
ก็จะถูกพิมพ์ออกมาในรูปแบบของโรมัน, คำสำคัญที่นำหน้าข้อความในพจนานุกรม
จะใช้ตัวพิมพ์เอนหรือ แบบโรมันขึ้นอยู่กับความนิยมใช้อย่างสม่ำเสมอในภาษาอังกฤษ
คำบางคำซึ่งปรกติจะถูกพิมพ์ออกมาในรูปแบบโรมันบางครั้งจะใช้ตัวพิมพ์เอนเพื่อ
ความสม่ำเสมอเมื่อคำอื่นที่เกี่ยวข้องถูกนำมาใช้
1.3)สำหรับแยกแยะคำหรือกลุ่มคำจากบริบทรอบ ๆ โดยเฉพาะเพื่อการเน้นหรือเพื่อ
อ้างถึงศัพท์เฉพาะที่กล่าวไว้ในครั้งแรก อักษรตัวเอียงอาจใช้เพื่อแยกแยะการแนะนำ
เข้าสู่บทละคร, ในพจนานุกรมคำศัพท์, แยะแยะเครื่องหมายสำหรับการบอกชนิดของ
คำศัพท์, ป้ายต่างๆที่เกี่ยวข้องกับการลงทะเบียนหรือข้อจำกัดในการใช้ รวมถึงตัวอย่าง
ประโยค.
2) ตัวพิมพ์เอนจะไม่ใช้ในส่วนดังต่อไปนี้
2.1)ชื่อของบทหรือตอนในหนังสือ, ชื่อของบทความในวารสาร, ชื่อของโคลงแบบสั้น,
ชื่อรายการโทรทัศน์และวิทยุ นอกจากนี้ยังรวมไปถึงชื่อที่ระบุอยู่ในเครื่องหมายคำพูด
เช่น an article on 'Oral Tradition' in the Journal of Theology, an episode of-
'Neighbours', 'Sonnet VI' in Selected Poems.
2.2)ชื่อของข้อความความที่เกี่ยวกับสิ่งศักสิทธ์หรือศาสนารวมถึงหัวข้อย่อย
จะไม่ใช้เครื่องหมายคำพูด
เช่น the Koran, Genesis, Epistle to the Romans.
2.3) ชื่อผลงานทางดนตรีที่มีการแยกประเภทหรือรายละเอียดไว้
เช่น Beethoven's Fifth Symphony.
2.4)ชื่อของอาคารหรือแบบของยานยนต์
เช่น the Red Lion, the Colosseum,
a Ford Cortina
2.5)คำย่อแบบสั้นและหน่วยต่างๆในมาตรวัด
เช่น ad hoc, cf., e.g., ibid., i.e.,km, op., pro tem, q.v.
การอ้างอิงถึงชื่อบุคคล (References to People)
1) ตามปรกติชื่อของบุคคลจะถูกพิมพ์ในรูปแบบหรือนามที่บุคคลนั้นเป็นที่รู้จักกันดี
เช่น Arthur C. Clarke (not 'A. C. Clarke'), T. S. Eliot (not 'Thomas S. Eliot'),
R. Vaughan Williams(not 'R. V. Williams') ชื่อต้นจะไม่ใช้รูปแบบตัวย่อ
George not Geo., William not Wm) เว้นแต่ในกรณีที่เป็นการพิมพ์ซ้ำลายเซ็นต์,
การเขียนด้วยลายมือ หรือในรูปแบบทางธุรกิจ
2) คำขึ้นต้นบุคคลจะใช้อักษรตัวพิมพ์ใหญ่ ซึ่งมักจะใช้ตัวย่อเพื่อความสะดวกในการใช้ เช่น
2.1) 'Mr' จะใช้สำหรับเพศชาย, 'Master' เป็นคำสมัยเก่าที่ใช้เรียกเด็กผู้ชาย
2.2) 'Mrs' ใช้นำหน้าผู้หญิงที่แต่งงานแล้วและใช้นามสกุลของสามี
2.3) 'Miss' และ 'Ms' ใช่กับผู้หญิงที่ยังไม่ได้แต่งงาน และกับผู้หญิงที่แต่งงานแล้วแต่ยังใช้
นามสกุลเดิมอยู่
2.4) 'Dr' มักใช้กับบุคคลที่จบการศึกษาในระดับด๊อกเตอร์จากมหาวิทยาลัยและกับแพทย์ที่
ไม่ใช้ศัลยแพทย์ ซึ่งจะไม่รวมอยู่ในคำขึ้นต้นข้างบนที่ได้กล่าวไว้แล้วกับการเขียนจดหมาย
ที่ระบุถึงตำแหน่งด๊อกเตอร์ (D.Phil.)
2.5) ผู้หญิงที่แต่งงานแล้วและมีตำแหน่งหน้าที่การงานสูงจะใช้นามสกุลเดิมของตนเองเป็นหลัก
2.6) 'Esq.' ที่วางอยู่หลังนามสกุลจะใช้กับมืออาชีพแทนการใช้ 'Mr" ได้ (ปัจจุบันไม่จำกัดการ
ใช้แค่ผู้ที่เป็นมืออาชีพหรือผู้ถือครองปริญญาบัตร)
2.7) 'Reverend' ใช้นำหน้าบุคคลที่เป็นผู้นำทางศาสนา และจะไม่ใช้กับนามสกุลเดี่ยวๆ เช่น
the Rev. J. Brown หรือ the Rev. Mr Brown (หากชื่อหรือคำขึ้นต้นไม่เป็นที่รู้จัก)
แต่จะไม่ใช้ 'the Reverend Brown' บางครั้งอาจใช้คำย่อ 'Revd' แทนได้
3) ตามประเพณี ผู้หญิงอาจใช้ชื่อของสามีในงานแต่งงาน โดยใช้ 'Mr'กับ 'Mrs' ตามด้วยชื่อ
สกุลของสามี 'Mr and Mrs John Smith' ภรรยาสามารถใช้ 'Mrs John Smith' ได้อย่างถูกต้อง
แต่จะใช้ชื่อของตัวเอง 'Mrs Mary Smith' เพื่อระบุหากมีการหย่าร้าง อย่างไรก็ตามการ
แยกแยะแบบนี้จะถูกใช้เฉพาะในสถานการณ์ที่เป็นทางการ ผู้หญิงที่หย่าขาดจาดสามี
แล้วจะยังคงใช้ชื่อเดิมของตนหรือชื่อที่ใช้ในการสมรส กับ Mrs, Miss, หรือ Ms ได้ และ
'Mrs Mary Smith' เป็นรูปแบบที่ยอมรับกันในฐานะผู้หญิงที่สมรสแล้ว
4) คำขึ้นต้นชื่อจะไม่ใช้ในการเขียนลายเซ็นต์ แต่สามรถวางไว้หลังวงเล็บได้ เช่น
Robin Smith (Miss), M.T. Brown (Mrs).
5) ชื่อเดิมของบุคคล หรือ ชื่อหรือคำขึ้นต้นที่ใช้เรียกแทนกันได้ จะถูกระบุหากมีความ
จำเป็นหรือเพื่อหลีกเลี่ยงความสับสน เช่น Michael (now Sir Michael) Tippett,
Laurence (later Lord) Olivier, Lord Home of the Hirsel (then Sir Alec Douglas-Home)
ชื่อที่ตั้งขึ้นใหม่เหล่านี้จะใช้ได้ตามจุดประสงค์ของผู้ใช้ และบางครั้งถูกตั้งขึ้นมาอย่าง
ถูกกฎหมาย อย่างไรก็ตามแม้ว่าชื่อเดิมจะถูกระบุไว้ แต่ก็ไม่ควรจะพาดพิงถึงชื่อจริง
ของบุคคลนั้น เช่น Woody Allen (born Allen Stuart Konigsberg), Mohammed-
Ali (formerly Cassius Clay)
6) นามแฝงจะถูกใช้เพื่อจุดประสงค์พิเศษ เช่น เป็นนามปากกา แม้ว่าบุคคลนั้นจะเป็น
ที่รู้จักกันดีอยู่แล้วเช่น George Eliot (นามแฝงคือ Mary Ann, ภายกลังเป็น Marian, Evans)
นามแฝงอาจปรากฏอยู่ในเครื่องหมายคำพูด เช่น 'Lewis Carroll' (Charles L. Dodgson),
ชื่อเล่นที่เขียนเพิ่มเติมขึ้นมา และมักจะเขียนอยู่ในเครื่องหมายคำพูด (Charlie 'Bird' Parker),
หรือชื่อเล่นที่เขียนแทนที่ชื่อจริง(Fats Waller) นามแฝงบางครั้งเป็นชื่อปลอมที่ตั้งใจทำ
ขึ้นมาเพื่อหลอกลวง
1) การใช้ตัวพิมพ์เอนจะทำให้คำหรือกลุ่มคำเด่นขึ้นมาจากประโยคหรือบริบทนั้น
โดยเฉพาะการใช้กับรูปแบบดังต่อไปนี้
1.1) ใช้สำหรับชื่อหนังสือและบทละคร, ชื่อการแสดงดนตรีและงานศิลปสำคัญๆ,
ชื่อโคลงแบบยาวและวารสาร รวมถึงชื่อเรือ รถไฟ หรือเครื่องบินที่เป็นส่วนบุคคล
เช่น Jane Eyre, Richard III, The Magic Flute, Michelangelo's David, Paradise Lost,
the Daily Telegraph, the Marie Celeste, HMS Dreadnought.
หมายเหตุ: คำนำหน้า The หรือ A ซึ่งอาจจะเป็นส่วนหนึ่งหรือไม่ก็ได้ในการเขียนชื่อเต็ม
เช่น the Oxford Times, The Times, The Economist, the Messiah by Handel,
A London Symphony หากชื่อเต็มเหล่านั้นไม่ได้ถูกนำมาอ้างอิง The หรือ A
ก็สามารถละไว้ได้ ถ้าชื่อเหล่านั้นเป็นที่รู้จักกันดีหรือถูกใช้ในการอ้างอิงไว้แล้ว
เช่น Darwin's Origin of Species เช่นเดียวกันกับ การผันคำตามบุรุษและพจน์
ต้องถูกพิมพ์ออกมาในรูปแบบของโรมัน : the Marie Celeste's crew, a pile of-
New Yorkers
1.2)สำหรับคำหรือกลุ่มคำในภาษาต่างประเทศ ซึ่งเป็นที่รับรู้และใช้กันโดยทั่วไป
หากเมื่อคำภาษาต่างประเทศถูกเปลี่ยนไปใช้ในรูปแบบของภาษาอีกประเทศหนึ่ง
ก็จะถูกพิมพ์ออกมาในรูปแบบของโรมัน, คำสำคัญที่นำหน้าข้อความในพจนานุกรม
จะใช้ตัวพิมพ์เอนหรือ แบบโรมันขึ้นอยู่กับความนิยมใช้อย่างสม่ำเสมอในภาษาอังกฤษ
คำบางคำซึ่งปรกติจะถูกพิมพ์ออกมาในรูปแบบโรมันบางครั้งจะใช้ตัวพิมพ์เอนเพื่อ
ความสม่ำเสมอเมื่อคำอื่นที่เกี่ยวข้องถูกนำมาใช้
1.3)สำหรับแยกแยะคำหรือกลุ่มคำจากบริบทรอบ ๆ โดยเฉพาะเพื่อการเน้นหรือเพื่อ
อ้างถึงศัพท์เฉพาะที่กล่าวไว้ในครั้งแรก อักษรตัวเอียงอาจใช้เพื่อแยกแยะการแนะนำ
เข้าสู่บทละคร, ในพจนานุกรมคำศัพท์, แยะแยะเครื่องหมายสำหรับการบอกชนิดของ
คำศัพท์, ป้ายต่างๆที่เกี่ยวข้องกับการลงทะเบียนหรือข้อจำกัดในการใช้ รวมถึงตัวอย่าง
ประโยค.
2) ตัวพิมพ์เอนจะไม่ใช้ในส่วนดังต่อไปนี้
2.1)ชื่อของบทหรือตอนในหนังสือ, ชื่อของบทความในวารสาร, ชื่อของโคลงแบบสั้น,
ชื่อรายการโทรทัศน์และวิทยุ นอกจากนี้ยังรวมไปถึงชื่อที่ระบุอยู่ในเครื่องหมายคำพูด
เช่น an article on 'Oral Tradition' in the Journal of Theology, an episode of-
'Neighbours', 'Sonnet VI' in Selected Poems.
2.2)ชื่อของข้อความความที่เกี่ยวกับสิ่งศักสิทธ์หรือศาสนารวมถึงหัวข้อย่อย
จะไม่ใช้เครื่องหมายคำพูด
เช่น the Koran, Genesis, Epistle to the Romans.
2.3) ชื่อผลงานทางดนตรีที่มีการแยกประเภทหรือรายละเอียดไว้
เช่น Beethoven's Fifth Symphony.
2.4)ชื่อของอาคารหรือแบบของยานยนต์
เช่น the Red Lion, the Colosseum,
a Ford Cortina
2.5)คำย่อแบบสั้นและหน่วยต่างๆในมาตรวัด
เช่น ad hoc, cf., e.g., ibid., i.e.,km, op., pro tem, q.v.
การอ้างอิงถึงชื่อบุคคล (References to People)
1) ตามปรกติชื่อของบุคคลจะถูกพิมพ์ในรูปแบบหรือนามที่บุคคลนั้นเป็นที่รู้จักกันดี
เช่น Arthur C. Clarke (not 'A. C. Clarke'), T. S. Eliot (not 'Thomas S. Eliot'),
R. Vaughan Williams(not 'R. V. Williams') ชื่อต้นจะไม่ใช้รูปแบบตัวย่อ
George not Geo., William not Wm) เว้นแต่ในกรณีที่เป็นการพิมพ์ซ้ำลายเซ็นต์,
การเขียนด้วยลายมือ หรือในรูปแบบทางธุรกิจ
2) คำขึ้นต้นบุคคลจะใช้อักษรตัวพิมพ์ใหญ่ ซึ่งมักจะใช้ตัวย่อเพื่อความสะดวกในการใช้ เช่น
2.1) 'Mr' จะใช้สำหรับเพศชาย, 'Master' เป็นคำสมัยเก่าที่ใช้เรียกเด็กผู้ชาย
2.2) 'Mrs' ใช้นำหน้าผู้หญิงที่แต่งงานแล้วและใช้นามสกุลของสามี
2.3) 'Miss' และ 'Ms' ใช่กับผู้หญิงที่ยังไม่ได้แต่งงาน และกับผู้หญิงที่แต่งงานแล้วแต่ยังใช้
นามสกุลเดิมอยู่
2.4) 'Dr' มักใช้กับบุคคลที่จบการศึกษาในระดับด๊อกเตอร์จากมหาวิทยาลัยและกับแพทย์ที่
ไม่ใช้ศัลยแพทย์ ซึ่งจะไม่รวมอยู่ในคำขึ้นต้นข้างบนที่ได้กล่าวไว้แล้วกับการเขียนจดหมาย
ที่ระบุถึงตำแหน่งด๊อกเตอร์ (D.Phil.)
2.5) ผู้หญิงที่แต่งงานแล้วและมีตำแหน่งหน้าที่การงานสูงจะใช้นามสกุลเดิมของตนเองเป็นหลัก
2.6) 'Esq.' ที่วางอยู่หลังนามสกุลจะใช้กับมืออาชีพแทนการใช้ 'Mr" ได้ (ปัจจุบันไม่จำกัดการ
ใช้แค่ผู้ที่เป็นมืออาชีพหรือผู้ถือครองปริญญาบัตร)
2.7) 'Reverend' ใช้นำหน้าบุคคลที่เป็นผู้นำทางศาสนา และจะไม่ใช้กับนามสกุลเดี่ยวๆ เช่น
the Rev. J. Brown หรือ the Rev. Mr Brown (หากชื่อหรือคำขึ้นต้นไม่เป็นที่รู้จัก)
แต่จะไม่ใช้ 'the Reverend Brown' บางครั้งอาจใช้คำย่อ 'Revd' แทนได้
3) ตามประเพณี ผู้หญิงอาจใช้ชื่อของสามีในงานแต่งงาน โดยใช้ 'Mr'กับ 'Mrs' ตามด้วยชื่อ
สกุลของสามี 'Mr and Mrs John Smith' ภรรยาสามารถใช้ 'Mrs John Smith' ได้อย่างถูกต้อง
แต่จะใช้ชื่อของตัวเอง 'Mrs Mary Smith' เพื่อระบุหากมีการหย่าร้าง อย่างไรก็ตามการ
แยกแยะแบบนี้จะถูกใช้เฉพาะในสถานการณ์ที่เป็นทางการ ผู้หญิงที่หย่าขาดจาดสามี
แล้วจะยังคงใช้ชื่อเดิมของตนหรือชื่อที่ใช้ในการสมรส กับ Mrs, Miss, หรือ Ms ได้ และ
'Mrs Mary Smith' เป็นรูปแบบที่ยอมรับกันในฐานะผู้หญิงที่สมรสแล้ว
4) คำขึ้นต้นชื่อจะไม่ใช้ในการเขียนลายเซ็นต์ แต่สามรถวางไว้หลังวงเล็บได้ เช่น
Robin Smith (Miss), M.T. Brown (Mrs).
5) ชื่อเดิมของบุคคล หรือ ชื่อหรือคำขึ้นต้นที่ใช้เรียกแทนกันได้ จะถูกระบุหากมีความ
จำเป็นหรือเพื่อหลีกเลี่ยงความสับสน เช่น Michael (now Sir Michael) Tippett,
Laurence (later Lord) Olivier, Lord Home of the Hirsel (then Sir Alec Douglas-Home)
ชื่อที่ตั้งขึ้นใหม่เหล่านี้จะใช้ได้ตามจุดประสงค์ของผู้ใช้ และบางครั้งถูกตั้งขึ้นมาอย่าง
ถูกกฎหมาย อย่างไรก็ตามแม้ว่าชื่อเดิมจะถูกระบุไว้ แต่ก็ไม่ควรจะพาดพิงถึงชื่อจริง
ของบุคคลนั้น เช่น Woody Allen (born Allen Stuart Konigsberg), Mohammed-
Ali (formerly Cassius Clay)
6) นามแฝงจะถูกใช้เพื่อจุดประสงค์พิเศษ เช่น เป็นนามปากกา แม้ว่าบุคคลนั้นจะเป็น
ที่รู้จักกันดีอยู่แล้วเช่น George Eliot (นามแฝงคือ Mary Ann, ภายกลังเป็น Marian, Evans)
นามแฝงอาจปรากฏอยู่ในเครื่องหมายคำพูด เช่น 'Lewis Carroll' (Charles L. Dodgson),
ชื่อเล่นที่เขียนเพิ่มเติมขึ้นมา และมักจะเขียนอยู่ในเครื่องหมายคำพูด (Charlie 'Bird' Parker),
หรือชื่อเล่นที่เขียนแทนที่ชื่อจริง(Fats Waller) นามแฝงบางครั้งเป็นชื่อปลอมที่ตั้งใจทำ
ขึ้นมาเพื่อหลอกลวง
หลักการใช้อักษรตัวพิมพ์ใหญ่ (Capitalization)
หลักการใช้อักษรตัวพิมพ์ใหญ่ (Capitalization)
1) ใช้กับชื่อคนและสถานที่
เช่น Mary Jane, London, Elizabeth Street, New South Wales,
the Great Barrier Reef, the Botanic Garden
2) ชื่อที่ใช้เรียกคนและภาษาของประเทศต่างๆ หรือบางคำที่เกี่ยวข้องที่ดึงมาจากคำเหล่านั้น
เช่น Australian, Greek, Mandarin, Englishman, Americanize
3) ชื่อของสถาบัน, สมาคม, องค์กร และ สมาพันธ์
เช่น the Institutional of TAFE, the Royal Embassy, the Department of Agriculture,
the Arts Museum
4) ชื่อของสถาบันทางศาสนา, สำนัก, นิกาย หรือ บุคคลที่เลื่อมใส
เช่น Catholic, Islam, Judaism, Taoism
5) องค์กรหรือสถาบันทางสังคม
เช่น the Polo Club, the Japanese Student Societies
6) ชื่อของเดือนและวันสำคัญต่างๆ
เช่น September, Songran Day, Boxing Day
7) ชื่อในรูปแบบที่ปรากฎออกมาเป็นนามธรรม
เข่น the Proof of Life, Oh Dear
8) ฉาญาหรือสมญานาม
เช่น a Blue in University sport
9) ชื่อของสิ่งอื่นๆที่ไม่เป็นส่วนตัว
เช่น the Flying Scotsman
10) คำโบราณ หรือคำที่เกี่ยวข้องกับประเพณีในสมัยเก่า
เช่น Chauvinistic, Guillotine
11) ชื่อที่เป็นเครื่องหมายทางการค้า
เช่น Hoover, Xerox, Sony หรือชื่อที่มีความสัมพันธ์กับผู้ผลิต เช่น Jaguar, Spitfire
ศัพท์เฉพาะบางคำเช่นชื่อ ที่เป็นกรรมสิทธิ์หรือเจ้าของกิจการซึ่งปัจจุบันจะขึ้นต้นด้วยอักษร
ตัวพิมพ์เล็ก เช่น baby buggy, biro, jeep
12) ใช้กับคำขึ้นต้นที่เป็นตำแหน่ง
เข่น His Royal Highness the Prince of Wales, President Carter, Sir John Smith,
Lord Chief Justice, Lieutenant-Colonel, Vice-President
13) ใช้กับบุรุษสรรพนาม " I " และ คำอุทาน Oh.
14)ใช้กับคำที่เกี่ยวกับพระเจ้า
เข่น God, Father, Allah, Almighty
15) ใช้กับคำ ๆ แรกหรือคำอื่น ๆ ที่มีความสำคัญของชื่อหนังสือ หนังสือพิมพ์ ละคร
ภาพยนตร์ และรายการทางโทรทัศน์ ชื่อหัวข้อ และบทความต่าง ๆ
เช่น The Catcher in the Rye, Sense and Sensibility, Book of Common Prayer,
New Testament, The Courier Mail, Guide to the Use of the Dictionary
16) ใช้กับยุคสมัยและเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์
เช่น the Golden Ages, Early Minoan, the Renaissance, the Second World War
17) การแบ่งเวลาตามภูมิศาสตร์ ที่ไม่ใช่ตามแบบยุคทางโบราณคดี
เช่น Devonian, Palaeozoic (ไม่ใช้ใน neolithic)
18) ใช้ในการเขียนคำย่อที่มีหรือไม่มีเครื่องหมายมหัพภาค (Full stop) กำกับก็ได้
เช่น ASP, FAM., LCD
19) ใช้กับคำย่อที่บอกทิศทาง เช่น N., SE, NE หรือเมื่อต้องการบ่งชี้ถึงภูมิภาค
เช่น unemployment in the North
20) ใช้ขึ้นต้นบรรทัดของการเขียนกลอนในภาษาอังกฤษ
21) ใช้กับคำหรือชื่อเฉพาะอื่นๆได้ เช่น McDonald, O'Reilly เครื่องหมายการค้าและ
คำบางคำในภาษาต่างประเทศ
1) ใช้กับชื่อคนและสถานที่
เช่น Mary Jane, London, Elizabeth Street, New South Wales,
the Great Barrier Reef, the Botanic Garden
2) ชื่อที่ใช้เรียกคนและภาษาของประเทศต่างๆ หรือบางคำที่เกี่ยวข้องที่ดึงมาจากคำเหล่านั้น
เช่น Australian, Greek, Mandarin, Englishman, Americanize
3) ชื่อของสถาบัน, สมาคม, องค์กร และ สมาพันธ์
เช่น the Institutional of TAFE, the Royal Embassy, the Department of Agriculture,
the Arts Museum
4) ชื่อของสถาบันทางศาสนา, สำนัก, นิกาย หรือ บุคคลที่เลื่อมใส
เช่น Catholic, Islam, Judaism, Taoism
5) องค์กรหรือสถาบันทางสังคม
เช่น the Polo Club, the Japanese Student Societies
6) ชื่อของเดือนและวันสำคัญต่างๆ
เช่น September, Songran Day, Boxing Day
7) ชื่อในรูปแบบที่ปรากฎออกมาเป็นนามธรรม
เข่น the Proof of Life, Oh Dear
8) ฉาญาหรือสมญานาม
เช่น a Blue in University sport
9) ชื่อของสิ่งอื่นๆที่ไม่เป็นส่วนตัว
เช่น the Flying Scotsman
10) คำโบราณ หรือคำที่เกี่ยวข้องกับประเพณีในสมัยเก่า
เช่น Chauvinistic, Guillotine
11) ชื่อที่เป็นเครื่องหมายทางการค้า
เช่น Hoover, Xerox, Sony หรือชื่อที่มีความสัมพันธ์กับผู้ผลิต เช่น Jaguar, Spitfire
ศัพท์เฉพาะบางคำเช่นชื่อ ที่เป็นกรรมสิทธิ์หรือเจ้าของกิจการซึ่งปัจจุบันจะขึ้นต้นด้วยอักษร
ตัวพิมพ์เล็ก เช่น baby buggy, biro, jeep
12) ใช้กับคำขึ้นต้นที่เป็นตำแหน่ง
เข่น His Royal Highness the Prince of Wales, President Carter, Sir John Smith,
Lord Chief Justice, Lieutenant-Colonel, Vice-President
13) ใช้กับบุรุษสรรพนาม " I " และ คำอุทาน Oh.
14)ใช้กับคำที่เกี่ยวกับพระเจ้า
เข่น God, Father, Allah, Almighty
15) ใช้กับคำ ๆ แรกหรือคำอื่น ๆ ที่มีความสำคัญของชื่อหนังสือ หนังสือพิมพ์ ละคร
ภาพยนตร์ และรายการทางโทรทัศน์ ชื่อหัวข้อ และบทความต่าง ๆ
เช่น The Catcher in the Rye, Sense and Sensibility, Book of Common Prayer,
New Testament, The Courier Mail, Guide to the Use of the Dictionary
16) ใช้กับยุคสมัยและเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์
เช่น the Golden Ages, Early Minoan, the Renaissance, the Second World War
17) การแบ่งเวลาตามภูมิศาสตร์ ที่ไม่ใช่ตามแบบยุคทางโบราณคดี
เช่น Devonian, Palaeozoic (ไม่ใช้ใน neolithic)
18) ใช้ในการเขียนคำย่อที่มีหรือไม่มีเครื่องหมายมหัพภาค (Full stop) กำกับก็ได้
เช่น ASP, FAM., LCD
19) ใช้กับคำย่อที่บอกทิศทาง เช่น N., SE, NE หรือเมื่อต้องการบ่งชี้ถึงภูมิภาค
เช่น unemployment in the North
20) ใช้ขึ้นต้นบรรทัดของการเขียนกลอนในภาษาอังกฤษ
21) ใช้กับคำหรือชื่อเฉพาะอื่นๆได้ เช่น McDonald, O'Reilly เครื่องหมายการค้าและ
คำบางคำในภาษาต่างประเทศ
หลักการสะกดคำในภาษาอังกฤษ (Spelling Rules)
หลักการสะกดคำในภาษาอังกฤษ (Spelling Rules)
1) ข้อสังเกตุหลักการสะกดคำโดยทั่วๆไป (General Remarks)
1.1)กฏการสะกดคำในภาษาอังกฤษเริ่มเป็นรูปแบบมาตราฐานในกลางปี
คริสตศักราชที่ 18 และรูปแบบอเมริกันที่แตกแยกออกมาในต้นคริสตศักราช
ที่ 19 ต่อมาการอ่านออกเสียงได้มีการพัฒนาเปลี่ยนแปลงรูปแบบไปตามกาลเวลา
ทำให้การออกเสียงและการสะกดคำในปัจจุบันนี้มีความหลากหลายมากขึ้น
ยิ่งไปกว่านั้นเสียงสระกลางของพยางค์ที่ไม่เน้นเสียง จะไม่มีแนวทางเฉพาะ
ในการสะกดคำ ซึ่งโดยปรกติมักจะถูกกำหนดโดยต้นกำเนิดของคำๆนั้น
จึงต้องระมัดระวังในการใช้ คำที่มีพยางค์ที่ไม่เน้นเสียง เช่น de-, di-, en-, in-, -par-
1.2) ตัวอย่างที่ยกขึ้นมากล่าวในหัวข้อนี้จะไม่เน้นรายละเอียดของการสะกดคำที่ยาก
เช่น คู่ของคำที่ออกเสียงเหมือนกันแต่มีความหมายต่างกันกัน: affect / effect,
amend / emend, complement / compliment, enquire / inquire, its / it's,
loath / loathe, stationary / stationery
1.3) คำบางคำก็ยากที่จะค้นหาหากไม่รู้หลักการสะกดคำ เช่น diphtheria, dissect,
eczema, fuchsia, guerrilla, minuscule, necessary, ophthalmic, pejorative,
semantics. ในบางครั้งตัวอักษรที่ไม่ออกเสียงจะปรากฎในการผสมคำของคำบางคำ
เช่น gn-, kn-, mn-, pn-, ps-, pt-, rh-และคำเหล่านี้มักลงท้ายด้วยเสียงสระมากกว่า
ตัว e ที่มีการผันรูปไปตามบุรุษและพจน์ที่ไม่ปรกติ
2) เสียง i ก่อน e ( i before e)
2.1) สำหรับคำที่ออกเสียง 'ee' (/i:/) ตามกฎของการอ่านจะใช้ 'i ก่อน e ยกเว้น หลัง c'
ซึ่งเป็นที่เชื่อถือได้ ข้อยกเว้นยังใช้ในกรณีที่
1)seize (และ seise)
2) either and neither (และกับคำว่า heinous, inveigle )
3)คำภาษาละติน เช่น prima facie, species, and superficies
4)คำซึ่งมีรากคำที่ลงท้ายด้วย -e- ตามด้วยคำปัจจัย (suffix) ที่ขึ้นต้นด้วย -i-
เช่น caffeine, casein, codeine, plebeian, protein
กล่าวได้ว่าพยางค์ที่ลงท้ายด้วย -feit ก็ใช้กฏการอ่านเช่นเดียวกัน เช่น in counterfeit,
forfeit, surfeit และ คำว่า mischief ซึ่งอ่านออกเสียงเหมือนกับ chief
2.2) สำหรับคำที่อ่านออกเสียงด้วย 'ay' /e/) หรือ 'i' (//) ที่ออกเสียงยาว โดยทั่วไปจะ
อยู่ในรูป -ei- เช่น beige, heinous, reign, veil, eiderdown, height, kaleidoscope
2.3) คำที่มีเสียงอื่นๆ จะไม่มีกฎการอ่านแต่มักจะพบได้บ่อยและคุ้นตาเช่น foreign
(เหมือนกับ reign), friend, heifer, leisure, Madeira, sieve, sovereign (เหมือนกับ-
foreign), their, view, weir, weird.
3) การใช้พยัญชนะซ้ำ (Doubling consonants)
3.1) เมื่อคำปัจจัย (suffix) ขึ้นต้นด้วยสระ (เข่น -able, -ed, -er, -ing, or -ish) ถูกเพิ่มเข้าไป
ในท้ายคำที่ลงท้ายด้วยพยัญชนะ พยัญชนะนั้นมักจะถูกเขียนซ้ำหากเป็นพยัญชนะเดี่ยว
ที่นำหน้าด้วยสระเดี่ยวที่อยู่ท้ายสุดของพยางค์ที่ลงเสียงหนัก เช่น controllable, dropped,
permitted, bigger, abetter, trekking, beginning, transferring, reddish, forgotten
(หมายเหตุ: หลักการนี้จะไม่ใช้ใน sweated, sweeter, appealing, greenish ซึ่งมีมากกว่า
หนึ่งสระ, planting ซึ่งมีมากกว่าหนึ่งพยัญชนะ และ balloted, happened, preferable,
profiting, rocketing ซึ่งไม่ได้ลงท้ายด้วยเสียงหนัก
3.2) คำที่ลงเสียงหนักในพยางค์ที่สอง ก็สามารถใช้พยัญชนะซ้อนได้ เช่น caravanned,
confabbed, diagrammed, formatted, humbugged, programmed, zigzagged
และ (ในรูปแบบอังกฤษ) kidnapped, worshipped ( ยกเว้น invalided benefited)
คำอื่นๆและกริยายกเว้นที่นอกเหนือจากนี้เช่น brevet, canvas, coif, curvet, ricochet,
target, tittup, และ wainscot
3.3) กริยาที่ลงท้ายด้วยเสียงสระที่ตามด้วย -c โดยทั่วไปจะเปลี่ยนรูปไปตามบุรุษหรือพจน์
(-cked, -cking) เช่น bivouac, mimic, picnic
3.4) กริยาผสมที่เกิดจากการเพิ่มคำอุปสรรคตามด้วยรากคำของกริยานั้น เช่น ในคำว่า
inputting, leapfrogging, outcropped, outfitting อย่างไรก็ตาม 'benefit' ไม่ได้ดึงมา
จาก 'fit' และ รูปของ benefitted และ benefitting จะใช้กันในภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน
3.5) ในการใช้ภาษาอังกฤษแบบอังกฤษ ตัวอักษร l จะถูกใช้ซ้ำหากตามหลังด้วยสระเดี่ยว
โดยไม่ต้องคำนึงถึงการลงน้ำหนักเสียง เช่น labelled, travelling, jeweller แต่จะไม่ใช้ใน
heeled, airmailed, coolish (ซึ่งมีมากกว่าหนึ่งสระ)
3.6) ในภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน การซ้ำ l จะเกิดขึ้นต่อเมื่อคำนั้นลงท้ายด้วยพยางค์ที่ลง
เสียงหนัก เช่น labeled, traveling, jeweler ซึ่งเป็นแบบอเมริกัน แต่ dispelled, gelled
จะใช้กับทั้งอังกฤษและอเมริกัน (การซ้ำตัว l อาจพบในรูปปัจจุบันกาลในแบบของอเมริกัน
เช่น appall, enthrall ยกเว้นการใช้ l ตัวเดียวใน paralleled, devilish และการซ้ำ l
(ในแบบอังกฤษ): woollen, woolly; note variability of cruel(l)er, cruel(l)est.
3.7) ตัวอักษร s จะไม่ถูกซ้ำก่อนคำปัจจัยที่ลงท้ายด้วย -es และในคำนามที่เป็นพหูพจน์
เช่น focuses, gases, pluses, yeses หรือ ในรูปปัจจุบันกาลของคำกริยา เช่น focuses,
gases อย่างไรก็ตาม รูปของกริยาที่ลงท้ายด้วย -s(s), ed, -s(s)ing นั้นมีความหลากหลาย
และ s จะถูกซ้ำหลังพยางค์ที่ลงเสียงหนักก็ต่อเมื่อพยางค์ นั้นถูกเลือกนำมาใช้ หรือเป็นที่
นิยมในการเขียนมากกว่า เช่น gassing, nonplussed แต่จะไม่ซ้ำใน biased, focused,
focusing
3.8) จะไม่มีการซ้ำพยัญชนะใน h, w, x และ y เช่น hurrahed, guffawed, mower, boxing,
stayed พยัญชนะที่ไม่ออกเสียง ก็ไม่มีการซ้ำตัวอักษรเช่นเดียวกัน เช่น crocheting, precising
4) การตัด e ทีไม่ออกเสียง (Dropping silent e)
4.1) ตัวอักษร e ที่อยู่ท้ายคำและไม่ออกเสียง จะถูกตัดเมื่อตามด้วยคำปัจจัยที่ขึ้นต้นด้วยสระ
เช่น bluish, bravest, continuous, queued, refusal, writing ยกเว้น
ก่อน -ing จะยังคง e ไว้ เช่น dyeing, singeing, swingeing, routeing เพื่อแยกแยะ
คำเหล่านี้ออกจาก dying, singing, swinging, routing อย่างไรก็ตามคำเหล่านี้จะยังคง
e ไว้ ageing, bingeing, blueing, clueing, cueing, twingeing, whingeing, และบาง
ครั้งในคำว่า glu(e)ing, hing(e)ing, ru(e)ing, spong(e)ing, ting(e)ing นอกจากนี้ยังคง
ใช้กับคำที่ลงท้ายด้วย -ee, -oe, -ye เช่น canoeing, eyeing, fleeing, hoeing, shoeing,
tiptoeing หรือมิฉะนั้นตัว e จะถูกตัดใน charging, icing, lunging staging เป็นต้น
4.2) คำที่ลงท้ายด้วย -ce หรือ -ge ตัว e ยังคงเอาไว้เพื่อรักษาเสียงของพยัญชนะ เช่น
advantageous, courageous, knowledgeable, noticeable, manageable,
peaceable.
4.3) ก่อน -able, การตัด e ก่อน -able นั้นคาดการณ์ไม่ได้ และตัวแรกของการอ่านออก
เสียงคำในส่วนหลักของพจนานุกรมควรจะถูกใช้ คำที่ลงท้ายด้วย -ceable และ -geable
สามารถใช้ได้ จากที่ได้กล่าวมาแล้วไม่มีกฏเกณฑ์ตายตัวในการตัด e ตัว e ยังคงใช้ใน
probeable เพื่อแยกจากคำว่า probable การตัดตัว e มักจะพบในภาษาอังกฤษแบบ
อเมริกันมากกว่า
4.4)ก่อน -age, ตัว e มักจะถูกตัด เช่น cleavage, dosage, wastage ยกเว้น acreage,
litreage, metreage, mil(e)age สำหรับ linage และ lineage เป็นคนละคำกัน
4.5)ก่อน -y, ตัว e มักจะถูกตัดเช่น bony, icy, grimy ยกเว้น
(a) หลัง u (gluey);
(b) หลัง g (cottagey, villagey แต่สามารถใช้ใน cag(e)y, stag(e)y);
(c) หลัง c (ยกว้น สามารถใช้ใน dicey หรือจะใช้หรือไม่ก็ได้ใน pric(e)y and spac(e) y
บางครั้งพบใน pacy, spicy แต่จะถูกตัดใน bouncy, chancy, fleecy, lacy เป็นต้น
4.6) นอกจากนี้ e ยังคงไว้ใน holey เพื่อแยกจาก holy และจะถูกซ้ำในกรณีที่ต้องการ
แยก ys เช่น clayey ตัว e ยังสามารถคงไว้หรือใส่เพิ่มเพื่อเพิ่มความชัดเจนให้กับคำที่ไม่
ปรกติ เช่น chocolatey, echoey.
4.7) ปรกติ e ที่ไม่ออกเสียงจะถูกตัดเมื่อ ถูกตามด้วยคำปัจจัยที่ขึ้นต้นด้วยพยัญชนะ เช่น
useful, homeless, safely, movement, whiteness, lifelike, awesome ยกเว้น argument,
awful, duly, ninth, truly, wholly เมื่อคำปัจจัยเหล่านี้ ถูกเสริมด้วยคำที่ลงท้ายด้วย -dge
ในภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน ตัว e มีแนวโน้มที่จะถูกตัดออก เช่น acknowledgment,
fledgling และบางครั้งก็สามารถพบได้ในภาษาอังกฤษแบบอังกฤษ เห็นได้ชัดจากคำว่า
judgment ซึ่งพบเห็นโดยทั่วในข้อความทางด้านกฎหมาย
5) การเปลี่ยนให้เป็นรูปแบบพหูพจน์ (Forming plurals)
5.1) คำนามปรกติหากเปลี่ยนให้อยู่ในรูปพหูพจน์ จะเติม s หรือถ้าลงท้ายด้วย s,
sh, ss, z, x, ch จะใช้ es เช่น books, boxes, pizzas, queues, arches, stomachs
เครื่องหมาย 's มักไม่นำมา ใช้ในการเปลี่ยนรูปนี้
5.2) คำนามที่ลงท้ายด้วย -y และมีพยัญชนะนำหน้า ( หรือ -guy) ทำให้เป็นพหูพจน์
โดยเปลี่ยน y เป็น i แล้วเติม es (ies) เช่น rubies, soliloquies แต่ไม่ใช้ใน boys,
monkeys ยกเว้น laybys, stand-bys, และชื่อที่ลงท้ายด้วย y (the Kennedys)
5.3) คำนามที่ลงท้ายด้วย -f, -fe (ไม่ใช่ -ff, -ffe) อาจเปลี่ยนเป็นรูปพหูพจน์โดยเติม -ves
เช่น halves, leaves (หรือ hooves, scarves) ในบางครั้งอาจใช้รูปพหูพจน์แบบปรกติ
เช่น beliefs, chiefs ซึ่งควรตรวจสอบจากพจนานุกรมเพื่อความถูกต้อง
5.4) หากเป็นคำนามที่ลงท้ายด้วย -o ให้เปลี่ยนรูปเป็นพหูพจน์โดยการเติม -es เช่น
heroes, potatoes, tomatoes หรือ เติม -s ในคำที่หน้า o เป็นสระ( radios,-videos,
tatoos) คำที่รับมาจากภาษาต่างประเทศ (arpeggios) หรือคำย่อ (kilos) เป็นต้น
คำบางคำที่อยู่นอก เหนือจากกฏเกณฑ์นี้ก็สามารถเติม -s ได้ เช่น autos, photos, solos
5.5) คำนามที่ลงท้ายด้วย -fuls เปลี่ยนเป็นรูปพหูพจน์โดย เติม s (cupfuls) มีแค่ตัว
อักษร z เท่านั้นที่จะถูกซ้ำในการทำเป็นรูปพหูพจน์ เช่น fezzes, quizzes คำนามที่ลง
ท้ายด้วย -man จะถูกเปลี่ยนรูปพหูพจน์เป็น -men เช่น chairmen, postmen,
spokeswomen ยกเว้น caymans, dragomans, talismans, Turcomans
5.6) คำผสม (Compound nouns) คำผสมโดยส่วนใหญ่จะทำให้เป็นรูปพหูพจน์โดย
การเติม s ที่ส่วนสุดท้าย เช่น break-ins, forget-me-nots, major generals, man-hours,
ne'er-do-wells, round-ups, sergeant majors, vice-chancellors ยกเว้น
1)คำนามที่ตามหลังด้วยกลุ่มคำบุพบท เช่น Chancellors of the Exchequer,
2)commanders-in-chief, daughters-in-law, ladies-in-waiting, men-of-war,
rights of way
3)คำนามที่เกี่ยวกับบุคคลและตามด้วยกริยาช่วย เช่น hangers-on, passers-by,
4)runners-up
5)คำนามที่ตามหลังด้วยคำคุณศัพท์ เช่น battles royal, cousins german,
6)heirs presumptive, notaries public, Governors-General (บางครั้งคำบางคำ
ในลักษณะแบบนี้อาจไม่เป็นไปตามกฏเกณฑ์ได้ เช่น Secretary-Generals)
7)คำนามที่เกี่ยวกับบุคคลและประกอบด้วย man, woman อยู่ จะเปลี่ยนเป็น
รูปพหูพจน์ทั้งหมด เช่น women doctors, menservants, gentlemen farmers
5.7) คำภาษาต่างประเทศและคำพหูพจน์ที่มีแบบฉบับการใช้มานานเมื่อนำมาใช้ในภาษา
อังกฤษจะมีการทำเป็นรูปพหูพจน์ตามแบบฉบับของภาษาอังกฤษ แต่คำบางคำที่ไม่ได้
เปลี่ยนรูปแบบจะยังคงรูปแบบพหูพจน์แบบเดิมไว้ เช่น bureaux, cherubim, lire, virtuosi
คำหลายคำที่มีต้นกำเนิดมาจากภาษากรีกและลาตินยังคงรูปแบบพหูพจน์แบบดั้งเดิมไว้
ซึ่งอาจใช้เฉพาะตอนหรือข้อความที่เป็นศัพท์วิชาการ เช่น formulae, indices, stadia, topoi
หมายเหตุ:
โดยทั่วไป ในการสร้างรูปแบบพหูพจน์แบบดั้งเดิม -us จะเปลี่ยนเป็น i (ในบางครั้ง
เป็น -era หรือ -ora); -a เปลี่ยนเป็น -ae; -um และ -on เปลี่ยนเป็น -a; -ex และ ix
เปลี่ยนเป็น -ices; -nx เปลี่ยนเป็น -nges; -is เปลี่ยนเป็น -es หรือ -ides; -os เปลี่ยน
เป็น -oi ทั้งนี้ยังมีคำนามอีกหลายคำที่เปลี่ยนรูปเป็นพหูพจน์ตามแบบฉบับภาษาอังกฤษ
เช่น agendas, censuses, irises, octopuses, omnibuses, phoenixes, thermoses
นอกจากนี้การสร้างรูปแบบพหูพจน์แบบดั้งเดิม จะต้องระมัดระวังคำที่ลงท้ายด้วย
-a เช่น addenda, bacteria, criteria, phenomena, and strata ซึ่งเป็นพหูพจน์อยู่แล้ว
ยกเว้น nebula และ vertebra จะเป็นเอกพจน์ ae และ oe โดยส่วนใหญ่ มักถูกเขียนแทนที่ด้วย e โดยเฉพาะในภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน และในคำที่เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์
1) ข้อสังเกตุหลักการสะกดคำโดยทั่วๆไป (General Remarks)
1.1)กฏการสะกดคำในภาษาอังกฤษเริ่มเป็นรูปแบบมาตราฐานในกลางปี
คริสตศักราชที่ 18 และรูปแบบอเมริกันที่แตกแยกออกมาในต้นคริสตศักราช
ที่ 19 ต่อมาการอ่านออกเสียงได้มีการพัฒนาเปลี่ยนแปลงรูปแบบไปตามกาลเวลา
ทำให้การออกเสียงและการสะกดคำในปัจจุบันนี้มีความหลากหลายมากขึ้น
ยิ่งไปกว่านั้นเสียงสระกลางของพยางค์ที่ไม่เน้นเสียง จะไม่มีแนวทางเฉพาะ
ในการสะกดคำ ซึ่งโดยปรกติมักจะถูกกำหนดโดยต้นกำเนิดของคำๆนั้น
จึงต้องระมัดระวังในการใช้ คำที่มีพยางค์ที่ไม่เน้นเสียง เช่น de-, di-, en-, in-, -par-
1.2) ตัวอย่างที่ยกขึ้นมากล่าวในหัวข้อนี้จะไม่เน้นรายละเอียดของการสะกดคำที่ยาก
เช่น คู่ของคำที่ออกเสียงเหมือนกันแต่มีความหมายต่างกันกัน: affect / effect,
amend / emend, complement / compliment, enquire / inquire, its / it's,
loath / loathe, stationary / stationery
1.3) คำบางคำก็ยากที่จะค้นหาหากไม่รู้หลักการสะกดคำ เช่น diphtheria, dissect,
eczema, fuchsia, guerrilla, minuscule, necessary, ophthalmic, pejorative,
semantics. ในบางครั้งตัวอักษรที่ไม่ออกเสียงจะปรากฎในการผสมคำของคำบางคำ
เช่น gn-, kn-, mn-, pn-, ps-, pt-, rh-และคำเหล่านี้มักลงท้ายด้วยเสียงสระมากกว่า
ตัว e ที่มีการผันรูปไปตามบุรุษและพจน์ที่ไม่ปรกติ
2) เสียง i ก่อน e ( i before e)
2.1) สำหรับคำที่ออกเสียง 'ee' (/i:/) ตามกฎของการอ่านจะใช้ 'i ก่อน e ยกเว้น หลัง c'
ซึ่งเป็นที่เชื่อถือได้ ข้อยกเว้นยังใช้ในกรณีที่
1)seize (และ seise)
2) either and neither (และกับคำว่า heinous, inveigle )
3)คำภาษาละติน เช่น prima facie, species, and superficies
4)คำซึ่งมีรากคำที่ลงท้ายด้วย -e- ตามด้วยคำปัจจัย (suffix) ที่ขึ้นต้นด้วย -i-
เช่น caffeine, casein, codeine, plebeian, protein
กล่าวได้ว่าพยางค์ที่ลงท้ายด้วย -feit ก็ใช้กฏการอ่านเช่นเดียวกัน เช่น in counterfeit,
forfeit, surfeit และ คำว่า mischief ซึ่งอ่านออกเสียงเหมือนกับ chief
2.2) สำหรับคำที่อ่านออกเสียงด้วย 'ay' /e/) หรือ 'i' (//) ที่ออกเสียงยาว โดยทั่วไปจะ
อยู่ในรูป -ei- เช่น beige, heinous, reign, veil, eiderdown, height, kaleidoscope
2.3) คำที่มีเสียงอื่นๆ จะไม่มีกฎการอ่านแต่มักจะพบได้บ่อยและคุ้นตาเช่น foreign
(เหมือนกับ reign), friend, heifer, leisure, Madeira, sieve, sovereign (เหมือนกับ-
foreign), their, view, weir, weird.
3) การใช้พยัญชนะซ้ำ (Doubling consonants)
3.1) เมื่อคำปัจจัย (suffix) ขึ้นต้นด้วยสระ (เข่น -able, -ed, -er, -ing, or -ish) ถูกเพิ่มเข้าไป
ในท้ายคำที่ลงท้ายด้วยพยัญชนะ พยัญชนะนั้นมักจะถูกเขียนซ้ำหากเป็นพยัญชนะเดี่ยว
ที่นำหน้าด้วยสระเดี่ยวที่อยู่ท้ายสุดของพยางค์ที่ลงเสียงหนัก เช่น controllable, dropped,
permitted, bigger, abetter, trekking, beginning, transferring, reddish, forgotten
(หมายเหตุ: หลักการนี้จะไม่ใช้ใน sweated, sweeter, appealing, greenish ซึ่งมีมากกว่า
หนึ่งสระ, planting ซึ่งมีมากกว่าหนึ่งพยัญชนะ และ balloted, happened, preferable,
profiting, rocketing ซึ่งไม่ได้ลงท้ายด้วยเสียงหนัก
3.2) คำที่ลงเสียงหนักในพยางค์ที่สอง ก็สามารถใช้พยัญชนะซ้อนได้ เช่น caravanned,
confabbed, diagrammed, formatted, humbugged, programmed, zigzagged
และ (ในรูปแบบอังกฤษ) kidnapped, worshipped ( ยกเว้น invalided benefited)
คำอื่นๆและกริยายกเว้นที่นอกเหนือจากนี้เช่น brevet, canvas, coif, curvet, ricochet,
target, tittup, และ wainscot
3.3) กริยาที่ลงท้ายด้วยเสียงสระที่ตามด้วย -c โดยทั่วไปจะเปลี่ยนรูปไปตามบุรุษหรือพจน์
(-cked, -cking) เช่น bivouac, mimic, picnic
3.4) กริยาผสมที่เกิดจากการเพิ่มคำอุปสรรคตามด้วยรากคำของกริยานั้น เช่น ในคำว่า
inputting, leapfrogging, outcropped, outfitting อย่างไรก็ตาม 'benefit' ไม่ได้ดึงมา
จาก 'fit' และ รูปของ benefitted และ benefitting จะใช้กันในภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน
3.5) ในการใช้ภาษาอังกฤษแบบอังกฤษ ตัวอักษร l จะถูกใช้ซ้ำหากตามหลังด้วยสระเดี่ยว
โดยไม่ต้องคำนึงถึงการลงน้ำหนักเสียง เช่น labelled, travelling, jeweller แต่จะไม่ใช้ใน
heeled, airmailed, coolish (ซึ่งมีมากกว่าหนึ่งสระ)
3.6) ในภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน การซ้ำ l จะเกิดขึ้นต่อเมื่อคำนั้นลงท้ายด้วยพยางค์ที่ลง
เสียงหนัก เช่น labeled, traveling, jeweler ซึ่งเป็นแบบอเมริกัน แต่ dispelled, gelled
จะใช้กับทั้งอังกฤษและอเมริกัน (การซ้ำตัว l อาจพบในรูปปัจจุบันกาลในแบบของอเมริกัน
เช่น appall, enthrall ยกเว้นการใช้ l ตัวเดียวใน paralleled, devilish และการซ้ำ l
(ในแบบอังกฤษ): woollen, woolly; note variability of cruel(l)er, cruel(l)est.
3.7) ตัวอักษร s จะไม่ถูกซ้ำก่อนคำปัจจัยที่ลงท้ายด้วย -es และในคำนามที่เป็นพหูพจน์
เช่น focuses, gases, pluses, yeses หรือ ในรูปปัจจุบันกาลของคำกริยา เช่น focuses,
gases อย่างไรก็ตาม รูปของกริยาที่ลงท้ายด้วย -s(s), ed, -s(s)ing นั้นมีความหลากหลาย
และ s จะถูกซ้ำหลังพยางค์ที่ลงเสียงหนักก็ต่อเมื่อพยางค์ นั้นถูกเลือกนำมาใช้ หรือเป็นที่
นิยมในการเขียนมากกว่า เช่น gassing, nonplussed แต่จะไม่ซ้ำใน biased, focused,
focusing
3.8) จะไม่มีการซ้ำพยัญชนะใน h, w, x และ y เช่น hurrahed, guffawed, mower, boxing,
stayed พยัญชนะที่ไม่ออกเสียง ก็ไม่มีการซ้ำตัวอักษรเช่นเดียวกัน เช่น crocheting, precising
4) การตัด e ทีไม่ออกเสียง (Dropping silent e)
4.1) ตัวอักษร e ที่อยู่ท้ายคำและไม่ออกเสียง จะถูกตัดเมื่อตามด้วยคำปัจจัยที่ขึ้นต้นด้วยสระ
เช่น bluish, bravest, continuous, queued, refusal, writing ยกเว้น
ก่อน -ing จะยังคง e ไว้ เช่น dyeing, singeing, swingeing, routeing เพื่อแยกแยะ
คำเหล่านี้ออกจาก dying, singing, swinging, routing อย่างไรก็ตามคำเหล่านี้จะยังคง
e ไว้ ageing, bingeing, blueing, clueing, cueing, twingeing, whingeing, และบาง
ครั้งในคำว่า glu(e)ing, hing(e)ing, ru(e)ing, spong(e)ing, ting(e)ing นอกจากนี้ยังคง
ใช้กับคำที่ลงท้ายด้วย -ee, -oe, -ye เช่น canoeing, eyeing, fleeing, hoeing, shoeing,
tiptoeing หรือมิฉะนั้นตัว e จะถูกตัดใน charging, icing, lunging staging เป็นต้น
4.2) คำที่ลงท้ายด้วย -ce หรือ -ge ตัว e ยังคงเอาไว้เพื่อรักษาเสียงของพยัญชนะ เช่น
advantageous, courageous, knowledgeable, noticeable, manageable,
peaceable.
4.3) ก่อน -able, การตัด e ก่อน -able นั้นคาดการณ์ไม่ได้ และตัวแรกของการอ่านออก
เสียงคำในส่วนหลักของพจนานุกรมควรจะถูกใช้ คำที่ลงท้ายด้วย -ceable และ -geable
สามารถใช้ได้ จากที่ได้กล่าวมาแล้วไม่มีกฏเกณฑ์ตายตัวในการตัด e ตัว e ยังคงใช้ใน
probeable เพื่อแยกจากคำว่า probable การตัดตัว e มักจะพบในภาษาอังกฤษแบบ
อเมริกันมากกว่า
4.4)ก่อน -age, ตัว e มักจะถูกตัด เช่น cleavage, dosage, wastage ยกเว้น acreage,
litreage, metreage, mil(e)age สำหรับ linage และ lineage เป็นคนละคำกัน
4.5)ก่อน -y, ตัว e มักจะถูกตัดเช่น bony, icy, grimy ยกเว้น
(a) หลัง u (gluey);
(b) หลัง g (cottagey, villagey แต่สามารถใช้ใน cag(e)y, stag(e)y);
(c) หลัง c (ยกว้น สามารถใช้ใน dicey หรือจะใช้หรือไม่ก็ได้ใน pric(e)y and spac(e) y
บางครั้งพบใน pacy, spicy แต่จะถูกตัดใน bouncy, chancy, fleecy, lacy เป็นต้น
4.6) นอกจากนี้ e ยังคงไว้ใน holey เพื่อแยกจาก holy และจะถูกซ้ำในกรณีที่ต้องการ
แยก ys เช่น clayey ตัว e ยังสามารถคงไว้หรือใส่เพิ่มเพื่อเพิ่มความชัดเจนให้กับคำที่ไม่
ปรกติ เช่น chocolatey, echoey.
4.7) ปรกติ e ที่ไม่ออกเสียงจะถูกตัดเมื่อ ถูกตามด้วยคำปัจจัยที่ขึ้นต้นด้วยพยัญชนะ เช่น
useful, homeless, safely, movement, whiteness, lifelike, awesome ยกเว้น argument,
awful, duly, ninth, truly, wholly เมื่อคำปัจจัยเหล่านี้ ถูกเสริมด้วยคำที่ลงท้ายด้วย -dge
ในภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน ตัว e มีแนวโน้มที่จะถูกตัดออก เช่น acknowledgment,
fledgling และบางครั้งก็สามารถพบได้ในภาษาอังกฤษแบบอังกฤษ เห็นได้ชัดจากคำว่า
judgment ซึ่งพบเห็นโดยทั่วในข้อความทางด้านกฎหมาย
5) การเปลี่ยนให้เป็นรูปแบบพหูพจน์ (Forming plurals)
5.1) คำนามปรกติหากเปลี่ยนให้อยู่ในรูปพหูพจน์ จะเติม s หรือถ้าลงท้ายด้วย s,
sh, ss, z, x, ch จะใช้ es เช่น books, boxes, pizzas, queues, arches, stomachs
เครื่องหมาย 's มักไม่นำมา ใช้ในการเปลี่ยนรูปนี้
5.2) คำนามที่ลงท้ายด้วย -y และมีพยัญชนะนำหน้า ( หรือ -guy) ทำให้เป็นพหูพจน์
โดยเปลี่ยน y เป็น i แล้วเติม es (ies) เช่น rubies, soliloquies แต่ไม่ใช้ใน boys,
monkeys ยกเว้น laybys, stand-bys, และชื่อที่ลงท้ายด้วย y (the Kennedys)
5.3) คำนามที่ลงท้ายด้วย -f, -fe (ไม่ใช่ -ff, -ffe) อาจเปลี่ยนเป็นรูปพหูพจน์โดยเติม -ves
เช่น halves, leaves (หรือ hooves, scarves) ในบางครั้งอาจใช้รูปพหูพจน์แบบปรกติ
เช่น beliefs, chiefs ซึ่งควรตรวจสอบจากพจนานุกรมเพื่อความถูกต้อง
5.4) หากเป็นคำนามที่ลงท้ายด้วย -o ให้เปลี่ยนรูปเป็นพหูพจน์โดยการเติม -es เช่น
heroes, potatoes, tomatoes หรือ เติม -s ในคำที่หน้า o เป็นสระ( radios,-videos,
tatoos) คำที่รับมาจากภาษาต่างประเทศ (arpeggios) หรือคำย่อ (kilos) เป็นต้น
คำบางคำที่อยู่นอก เหนือจากกฏเกณฑ์นี้ก็สามารถเติม -s ได้ เช่น autos, photos, solos
5.5) คำนามที่ลงท้ายด้วย -fuls เปลี่ยนเป็นรูปพหูพจน์โดย เติม s (cupfuls) มีแค่ตัว
อักษร z เท่านั้นที่จะถูกซ้ำในการทำเป็นรูปพหูพจน์ เช่น fezzes, quizzes คำนามที่ลง
ท้ายด้วย -man จะถูกเปลี่ยนรูปพหูพจน์เป็น -men เช่น chairmen, postmen,
spokeswomen ยกเว้น caymans, dragomans, talismans, Turcomans
5.6) คำผสม (Compound nouns) คำผสมโดยส่วนใหญ่จะทำให้เป็นรูปพหูพจน์โดย
การเติม s ที่ส่วนสุดท้าย เช่น break-ins, forget-me-nots, major generals, man-hours,
ne'er-do-wells, round-ups, sergeant majors, vice-chancellors ยกเว้น
1)คำนามที่ตามหลังด้วยกลุ่มคำบุพบท เช่น Chancellors of the Exchequer,
2)commanders-in-chief, daughters-in-law, ladies-in-waiting, men-of-war,
rights of way
3)คำนามที่เกี่ยวกับบุคคลและตามด้วยกริยาช่วย เช่น hangers-on, passers-by,
4)runners-up
5)คำนามที่ตามหลังด้วยคำคุณศัพท์ เช่น battles royal, cousins german,
6)heirs presumptive, notaries public, Governors-General (บางครั้งคำบางคำ
ในลักษณะแบบนี้อาจไม่เป็นไปตามกฏเกณฑ์ได้ เช่น Secretary-Generals)
7)คำนามที่เกี่ยวกับบุคคลและประกอบด้วย man, woman อยู่ จะเปลี่ยนเป็น
รูปพหูพจน์ทั้งหมด เช่น women doctors, menservants, gentlemen farmers
5.7) คำภาษาต่างประเทศและคำพหูพจน์ที่มีแบบฉบับการใช้มานานเมื่อนำมาใช้ในภาษา
อังกฤษจะมีการทำเป็นรูปพหูพจน์ตามแบบฉบับของภาษาอังกฤษ แต่คำบางคำที่ไม่ได้
เปลี่ยนรูปแบบจะยังคงรูปแบบพหูพจน์แบบเดิมไว้ เช่น bureaux, cherubim, lire, virtuosi
คำหลายคำที่มีต้นกำเนิดมาจากภาษากรีกและลาตินยังคงรูปแบบพหูพจน์แบบดั้งเดิมไว้
ซึ่งอาจใช้เฉพาะตอนหรือข้อความที่เป็นศัพท์วิชาการ เช่น formulae, indices, stadia, topoi
หมายเหตุ:
โดยทั่วไป ในการสร้างรูปแบบพหูพจน์แบบดั้งเดิม -us จะเปลี่ยนเป็น i (ในบางครั้ง
เป็น -era หรือ -ora); -a เปลี่ยนเป็น -ae; -um และ -on เปลี่ยนเป็น -a; -ex และ ix
เปลี่ยนเป็น -ices; -nx เปลี่ยนเป็น -nges; -is เปลี่ยนเป็น -es หรือ -ides; -os เปลี่ยน
เป็น -oi ทั้งนี้ยังมีคำนามอีกหลายคำที่เปลี่ยนรูปเป็นพหูพจน์ตามแบบฉบับภาษาอังกฤษ
เช่น agendas, censuses, irises, octopuses, omnibuses, phoenixes, thermoses
นอกจากนี้การสร้างรูปแบบพหูพจน์แบบดั้งเดิม จะต้องระมัดระวังคำที่ลงท้ายด้วย
-a เช่น addenda, bacteria, criteria, phenomena, and strata ซึ่งเป็นพหูพจน์อยู่แล้ว
ยกเว้น nebula และ vertebra จะเป็นเอกพจน์ ae และ oe โดยส่วนใหญ่ มักถูกเขียนแทนที่ด้วย e โดยเฉพาะในภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน และในคำที่เกี่ยวกับวิทยาศาสตร์
การใช้เครื่องหมายต่างๆในภาษาอังกฤษ (Punctuation)
การใช้เครื่องหมายต่างๆในภาษาอังกฤษ (Punctuation)
1)เครื่องหมาย full stop หรือ period ( . )
1.1) ใช้ในการจบประโยค ยกเว้นประโยคที่เป็นคำถามหรือประโยคอุทาน
เช่น - We will go for jogging tomorrow morning. After that we will have some-
lunch in the city.
1.2) ใช้ในคำย่อ
เช่น - etc. p.m. Sat.
2)เครื่องหมาย comma ( , )
2.1) ใช้ในการ แยกกลุ่มคำที่อยู่ในหมวดเดียวกันแต่จะถูกละหน้า and หรือ or
เช่น - My favorite fruit are strawberry, apple, papaya, pineapple and durian.
- You can choose fish, pork, beef or chicken for your main course.
2.2) ใช้ในการแยกกลุ่มคำหรืออนุประโยค
เช่น - If you concentrate and participate in class, take note and study hard-
before exam, you will not only pass but also get very good marks.
2.3) ใช้คั่นหน้าและหลังกลุ่มคำหรืออนุประโยคที่ขยายคำนามข้างหน้า
เช่น - The cityhall, which was built in 1853, will be reconstructed in next year.
2.4) ใช้คั่นระหว่างประโยคสองประโยคที่มี คำเชื่อม เช่น and, as, but, for, or
เช่น - I wanted to go to Fenny's birthday party last night, but unfortunately-
I was busy with my work.
2.5) ใช้คั่นคำขึ้นต้นที่เป็นคำ, กลุ่มคำ, กริยา หรือกลุ่มคำที่เป็นกริยาช่วยที่ประยุกต์ใชักับประโยคทั้งประโยค
เช่น - As mentioned before, our organization will start the new management-
system next year.
- By the way, did you go to see "Blue" concert last night?
3) เครื่องหมาย colon ( : )
3.1) ใช้เพื่อแยกประโยคหลักเพื่อนำเข้าสู่กลุ่มคำที่อยู่ในหมวดหมู่นั้นที่เป็นลำดับขั้นตอนหรือเป็นเหตุเป็นผล
เช่น - These are our company long-term goals: to spread our product in Asian-
market especially HongKong, Taiwan and China; and to increase 3 % in-
sale volume.
- You have only two choices: go to Chiang Mai with us; or stay home with-
your family.
3.2) ใช้เพื่อขยายกลุ่มคำหรืออนุประโยคกับประโยคหลัก ซึ่งเป็นการเขียนแบบเป็นทางการ
เช่น - The situation in Ethiopia is very serious: many people died because of starve.
4) เครื่องหมาย semicolon ( ; )
4.1) ในการคั่นประโยคสามารถใช้ semicolon แทนเครื่องหมาย comma ( , )
ได้หากประโยคนั้นมีเครื่องหมาย comma อยู่แล้ว
เช่น - He will follow through his aim; he will not care whatever the cost,
even it has effect on someone.
4.2) ใช้ในการเขียนที่เป็นทางการเพื่อคั่นระหว่างอนุประโยค2ประโยคที่ไม่มี
คำเชื่อมแต่มีความหมายเกี่ยวเนื่อง
เช่น - It looks very cloudy today; it might rain soon.
5) เครื่องหมาย question mark (?)
5.1) ใช้วางท้ายสุดในประโยคคำถาม,
เช่น - Are you ready to go? Where have you been?
5.2) ใช้เฉพาะกับ วันเดือนปี เพื่อความสงสัย
เช่น - John Marston (?1575-1634)
6) เครื่องหมาย exclamation (!)
ใช้วางหลังประโยคเพื่อแสดงอาการ ตื่นเต้น ดีใจ โกรธ หรือ ตกใจ หรือประโยคคำสั่ง
เช่น - That's so great!
- What! It's impossible.
- Go to your bed!
7) เครื่องหมาย apostrophe (')
7.1) ใช้คู่กับ s เพื่อแสดงความเกี่ยวดองหรือเป็นเจ้าของ
เช่น - Jane's coat
- Joe's girlfriend
- my sister's friend
7.2) เพื่อทำให้รูปแบบสั้นขึ้นโดยใช้ละแทนตัวอักษรหรือตัวเลขนั้น
เช่น - He's (He is)
- You're (You are)
- They'd (would)
- the summer of' 99 (1999)
7.3) บางครั้งใช้กับ s เพื่อทำให้เป็นรูปพหูพจน์ต่อจากตัวอักษรย่อหรือตัวเลขย่อ
เช่น - lend me your r's
- during 1980's
8) เครื่องหมาย hyphen (-)
8.1) ใช้ในการผสมคำตั้งแต่ 2 คำขึ้นไป
เช่น - pipe-cleaner
- one-to-one
8.2) ใช้ในการสร้างคำใหม่จาก prefix (คำอุปสรรค) กับคำนามเฉพาะ
เช่น - pre-Neolism
- pro-European
8.3) ใช้คั่นระหว่างการเขียนเลขจำนวน 21 ถึง 99
เช่น - 69 sixty-nine
- 23 twenty -three
8.4)ใช้คั่นระหว่าง prefix ที่ลงท้ายด้วยสระซึ่งเป็นตัวเดียวกับคำขึ้นต้นของคำนามที่นำมาผสม
เช่น - co-ordinator
- pre-emption
8.5) ใช้เชื่อมคำๆเดียวที่อยู่ต่อกันระหว่างบรรทัด
เช่น - We may choose to withdraw and protect ourselves from pain.
9) เครื่องหมาย dash (--)
9.1) ใช้ในการเขียนอย่างไม่เป็นทางการ แทนเครื่องหมาย colon หรือ semicolon
เพื่อบ่งชี้ว่าข้อความที่ตามมานั้นเป็นบทสรุปจากข้อความที่กล่าวมาข้างหน้า
เช่น - Lucy looks very happy today and so do Paul-they are in love.
9.2) ใช้คั่นระหว่างคำวิจารณ์ หรือ ความคิดที่เพิ่มเติมในภายหลัง
เช่น - He knows every scope of this job--- or he did it before.
10) เครื่องหมาย dots หรือ ellipsis (…)
ใช้เพื่อละความยาวของข้อความ มักจะเป็นข้อความที่อ้างอิงมาจากผู้อื่นหรือ
บทสนทนาที่มีความยาว
เช่น "Romance not only light a candle or bring home flowers, it builds
bridge of friendship, caring …to the arms of his or her eager love."
( Yagel: 19, 1995)
11) เครื่องหมาย slash หรือ oblique ( / )
ใช้คั่นระหว่าง คำที่เสนอวิธีเลือกหรือกลุ่มคำ
เช่น - have a coffee/ tea /or orange juice
- shirt/ pants/ blouse/skirt
12) เครื่องหมาย quotation marks (' ', " ")
12.1) ใช้ล้อมคำและเครื่องหมายในประโยค direct speech (คำพูดทางตรง)
เช่น - 'What time will he arrive here?' John asked.
- 'Around 6.00 p.m.' Kate replied.
12.2) ใช้เพื่อดึงดูดความสนใจว่าคำนั้น แปลกไปจากบริบท มักใช้ใน ข้อความที่เป็นแสลง
หรือ คำที่บ่งชี้ความตรงกันข้ามกัน (irony)
เช่น - People look stress and lifeless in the country named 'land of smile'.
12.3) ใช้เน้นคำเฉพาะที่เป็นชื่อบทความ, หนังสือ, โคลงกลอน, ละครหรือการแสดง
เช่น - I am going to see 'Shakespeare in love'.
- Hemmingway's 'The old man and the sea'
12.4) ใช้ล้อมข้อความอ้างอิงสั้นๆหรือคำพูด
เช่น - One way to build a good communication is 'sharing motions that we-
favor ignoring'
12.5) หากเป็นคำอ้างอิงที่ซ้อนอยู่ในประโยคอ้างอิงจะมีลักษณะการใช้ดังต้อไปนี้
เช่น - 'Have you any idea,' he said, 'where "Ryan Street" is?'
(หรือ)
"Have you any idea," he said, "where 'Ryan Street' is?"
13) เครื่องหมาย brackets หรือ parentheses ( )
13.1) ใช้เพื่อแยกข้อมูลพิเศษ หรือ ข้อคิดเห็นเพิ่มเติม ภายในประโยคหรือท้ายประโยค
เช่น - Phi Phi Island (lies about 3 km from the mainland) comprises two islands.
- Kiwi now (originated from China) is a very famous fruit in NewZealand.
13.2) ใช้ล้อม การอ้างอิงไปยังหน้าอื่นของหนังสือ
เช่น - Body language is an important part of effective communication
(see next chapter).
13.3) ใช้ล้อมตัวเลข หรือ อักษรในข้อความ
เช่น - The main subjects in this chapter are (1) Strategic business unit-
(2) Strategic thinking process (3) Strategic evaluation.
1)เครื่องหมาย full stop หรือ period ( . )
1.1) ใช้ในการจบประโยค ยกเว้นประโยคที่เป็นคำถามหรือประโยคอุทาน
เช่น - We will go for jogging tomorrow morning. After that we will have some-
lunch in the city.
1.2) ใช้ในคำย่อ
เช่น - etc. p.m. Sat.
2)เครื่องหมาย comma ( , )
2.1) ใช้ในการ แยกกลุ่มคำที่อยู่ในหมวดเดียวกันแต่จะถูกละหน้า and หรือ or
เช่น - My favorite fruit are strawberry, apple, papaya, pineapple and durian.
- You can choose fish, pork, beef or chicken for your main course.
2.2) ใช้ในการแยกกลุ่มคำหรืออนุประโยค
เช่น - If you concentrate and participate in class, take note and study hard-
before exam, you will not only pass but also get very good marks.
2.3) ใช้คั่นหน้าและหลังกลุ่มคำหรืออนุประโยคที่ขยายคำนามข้างหน้า
เช่น - The cityhall, which was built in 1853, will be reconstructed in next year.
2.4) ใช้คั่นระหว่างประโยคสองประโยคที่มี คำเชื่อม เช่น and, as, but, for, or
เช่น - I wanted to go to Fenny's birthday party last night, but unfortunately-
I was busy with my work.
2.5) ใช้คั่นคำขึ้นต้นที่เป็นคำ, กลุ่มคำ, กริยา หรือกลุ่มคำที่เป็นกริยาช่วยที่ประยุกต์ใชักับประโยคทั้งประโยค
เช่น - As mentioned before, our organization will start the new management-
system next year.
- By the way, did you go to see "Blue" concert last night?
3) เครื่องหมาย colon ( : )
3.1) ใช้เพื่อแยกประโยคหลักเพื่อนำเข้าสู่กลุ่มคำที่อยู่ในหมวดหมู่นั้นที่เป็นลำดับขั้นตอนหรือเป็นเหตุเป็นผล
เช่น - These are our company long-term goals: to spread our product in Asian-
market especially HongKong, Taiwan and China; and to increase 3 % in-
sale volume.
- You have only two choices: go to Chiang Mai with us; or stay home with-
your family.
3.2) ใช้เพื่อขยายกลุ่มคำหรืออนุประโยคกับประโยคหลัก ซึ่งเป็นการเขียนแบบเป็นทางการ
เช่น - The situation in Ethiopia is very serious: many people died because of starve.
4) เครื่องหมาย semicolon ( ; )
4.1) ในการคั่นประโยคสามารถใช้ semicolon แทนเครื่องหมาย comma ( , )
ได้หากประโยคนั้นมีเครื่องหมาย comma อยู่แล้ว
เช่น - He will follow through his aim; he will not care whatever the cost,
even it has effect on someone.
4.2) ใช้ในการเขียนที่เป็นทางการเพื่อคั่นระหว่างอนุประโยค2ประโยคที่ไม่มี
คำเชื่อมแต่มีความหมายเกี่ยวเนื่อง
เช่น - It looks very cloudy today; it might rain soon.
5) เครื่องหมาย question mark (?)
5.1) ใช้วางท้ายสุดในประโยคคำถาม,
เช่น - Are you ready to go? Where have you been?
5.2) ใช้เฉพาะกับ วันเดือนปี เพื่อความสงสัย
เช่น - John Marston (?1575-1634)
6) เครื่องหมาย exclamation (!)
ใช้วางหลังประโยคเพื่อแสดงอาการ ตื่นเต้น ดีใจ โกรธ หรือ ตกใจ หรือประโยคคำสั่ง
เช่น - That's so great!
- What! It's impossible.
- Go to your bed!
7) เครื่องหมาย apostrophe (')
7.1) ใช้คู่กับ s เพื่อแสดงความเกี่ยวดองหรือเป็นเจ้าของ
เช่น - Jane's coat
- Joe's girlfriend
- my sister's friend
7.2) เพื่อทำให้รูปแบบสั้นขึ้นโดยใช้ละแทนตัวอักษรหรือตัวเลขนั้น
เช่น - He's (He is)
- You're (You are)
- They'd (would)
- the summer of' 99 (1999)
7.3) บางครั้งใช้กับ s เพื่อทำให้เป็นรูปพหูพจน์ต่อจากตัวอักษรย่อหรือตัวเลขย่อ
เช่น - lend me your r's
- during 1980's
8) เครื่องหมาย hyphen (-)
8.1) ใช้ในการผสมคำตั้งแต่ 2 คำขึ้นไป
เช่น - pipe-cleaner
- one-to-one
8.2) ใช้ในการสร้างคำใหม่จาก prefix (คำอุปสรรค) กับคำนามเฉพาะ
เช่น - pre-Neolism
- pro-European
8.3) ใช้คั่นระหว่างการเขียนเลขจำนวน 21 ถึง 99
เช่น - 69 sixty-nine
- 23 twenty -three
8.4)ใช้คั่นระหว่าง prefix ที่ลงท้ายด้วยสระซึ่งเป็นตัวเดียวกับคำขึ้นต้นของคำนามที่นำมาผสม
เช่น - co-ordinator
- pre-emption
8.5) ใช้เชื่อมคำๆเดียวที่อยู่ต่อกันระหว่างบรรทัด
เช่น - We may choose to withdraw and protect ourselves from pain.
9) เครื่องหมาย dash (--)
9.1) ใช้ในการเขียนอย่างไม่เป็นทางการ แทนเครื่องหมาย colon หรือ semicolon
เพื่อบ่งชี้ว่าข้อความที่ตามมานั้นเป็นบทสรุปจากข้อความที่กล่าวมาข้างหน้า
เช่น - Lucy looks very happy today and so do Paul-they are in love.
9.2) ใช้คั่นระหว่างคำวิจารณ์ หรือ ความคิดที่เพิ่มเติมในภายหลัง
เช่น - He knows every scope of this job--- or he did it before.
10) เครื่องหมาย dots หรือ ellipsis (…)
ใช้เพื่อละความยาวของข้อความ มักจะเป็นข้อความที่อ้างอิงมาจากผู้อื่นหรือ
บทสนทนาที่มีความยาว
เช่น "Romance not only light a candle or bring home flowers, it builds
bridge of friendship, caring …to the arms of his or her eager love."
( Yagel: 19, 1995)
11) เครื่องหมาย slash หรือ oblique ( / )
ใช้คั่นระหว่าง คำที่เสนอวิธีเลือกหรือกลุ่มคำ
เช่น - have a coffee/ tea /or orange juice
- shirt/ pants/ blouse/skirt
12) เครื่องหมาย quotation marks (' ', " ")
12.1) ใช้ล้อมคำและเครื่องหมายในประโยค direct speech (คำพูดทางตรง)
เช่น - 'What time will he arrive here?' John asked.
- 'Around 6.00 p.m.' Kate replied.
12.2) ใช้เพื่อดึงดูดความสนใจว่าคำนั้น แปลกไปจากบริบท มักใช้ใน ข้อความที่เป็นแสลง
หรือ คำที่บ่งชี้ความตรงกันข้ามกัน (irony)
เช่น - People look stress and lifeless in the country named 'land of smile'.
12.3) ใช้เน้นคำเฉพาะที่เป็นชื่อบทความ, หนังสือ, โคลงกลอน, ละครหรือการแสดง
เช่น - I am going to see 'Shakespeare in love'.
- Hemmingway's 'The old man and the sea'
12.4) ใช้ล้อมข้อความอ้างอิงสั้นๆหรือคำพูด
เช่น - One way to build a good communication is 'sharing motions that we-
favor ignoring'
12.5) หากเป็นคำอ้างอิงที่ซ้อนอยู่ในประโยคอ้างอิงจะมีลักษณะการใช้ดังต้อไปนี้
เช่น - 'Have you any idea,' he said, 'where "Ryan Street" is?'
(หรือ)
"Have you any idea," he said, "where 'Ryan Street' is?"
13) เครื่องหมาย brackets หรือ parentheses ( )
13.1) ใช้เพื่อแยกข้อมูลพิเศษ หรือ ข้อคิดเห็นเพิ่มเติม ภายในประโยคหรือท้ายประโยค
เช่น - Phi Phi Island (lies about 3 km from the mainland) comprises two islands.
- Kiwi now (originated from China) is a very famous fruit in NewZealand.
13.2) ใช้ล้อม การอ้างอิงไปยังหน้าอื่นของหนังสือ
เช่น - Body language is an important part of effective communication
(see next chapter).
13.3) ใช้ล้อมตัวเลข หรือ อักษรในข้อความ
เช่น - The main subjects in this chapter are (1) Strategic business unit-
(2) Strategic thinking process (3) Strategic evaluation.
หลักการใช้ตัวเลขในภาษาอังกฤษ (Numbering)
หลักการใช้ตัวเลขในภาษาอังกฤษ (Numbering)
1) การเขียนและอ่านออกเสียงตัวเลข
1.1)ตัวเลขที่มีจำนวนมากกว่า 20 ขึ้นไปจะต้องเขียนโดยมีเครื่องหมายยัติภังค์ (-)
คั่นระหว่างเลข เช่น - 26 อ่านว่า twenty-six
- 25 อ่านว่า fifty-four
1.2) ตัวเลขที่มีจำนวนมากกว่าหลัก 100 ขึ้นไปจะใช้ and เข้ามาช่วย
เช่น - 365 อ่านว่า three hundred and sixty five
- 172 อ่านว่า one hundred and seventy two
หมายเหตุ : and จะอ่านออกเสียงเหมือนตัว n และการลงน้ำหนักเสียงจะอยู่ที่พยางค์
สุดท้าย (บางครั้งใน American English ก็จะไม่ใช้ and ในการเขียน)
1.3) ตัวเลขที่มีจำนวนมากกว่าหลัก 1000 ขึ้นไป จะใช้ and เข้ามาประกอบในตัวเลขที่
มีเศษเลขในหลักร้อยหรือพัน
เช่น - 1,600 อ่านว่า one thousand six hundred or sixteen hundred
(หมายเหตุ: sixteen hundred เป็นรูปแบบที่ใช้แค่จำนวนที่อยู่ระหว่าง 1100 ถึ1900)
- 5,420 อ่านว่า five thousand four hundred and twenty
- 24,000 อ่านว่า twenty four thousand
- 37,220 อ่านว่า thirty seven thousand two hundred and twenty
- 6,245,670 อ่านว่า six million two hundred and forty five thousand -
six hundred and seventy
2) หลักการใช้ A หรือ one
2.1) one ใช้ในลักษณะที่เป็นทางการ หรือ เพื่อเน้นความสำคัญ
เช่น - The exact price is one hundred and fifty.
- The price is around a hundred and fifty.
2.2) a ใช้นำหน้าการขึ้นต้นตัวเลขเท่านั้น
เช่น - 1000 อ่านว่า a/one hundred
- 140 อ่านว่า a/one hundred and forty
- 5,000,000 อ่านว่า a/five million
- 2,100 อ่านว่า two thousand one hundred
(หมายเหตุ: a จะไม่ใช้ในตัวเลขที่อยู่ระหว่าง 1100-1900)
3) ตัวเลขลำดับที่
เช่น - 1st อ่านว่า first
- 2nd อ่านว่า second
- 3rd อ่านว่า third
- 4st อ่านว่า fourth
- 5st อ่านว่า fifth
- 9st อ่านว่า ninth
- 12th อ่านว่า twelfth
- 21st อ่านว่า twenty-first
4) ตัวเลขที่เป็นเศษส่วน
4.1)a หรือ one สามารถใช้ควบคู่กันได้ แต่หากต้องการจะเน้นความสำคัญ
ให้ใช้ one แทน
เช่น - 1/2 อ่านว่า a/one half
- 1/3 อ่านว่า a/one third
- 1/4 อ่านว่า a/one quarter (ในอเมริกาสามารถใช้ a/one fourth)
- 2/4 อ่านว่า two quarters
- 2/3 อ่านว่า two thirds
- 8/10 อ่านว่า eight tenths
4.2) สำหรับเศษส่วนที่มีความซับซ้อนมากขึ้นใช้ over เข้าช่วย
เช่น -15/45 อ่านว่า fifteen over forty five
- 26/125 อ่านว่า twenty - six over one two five
4.3) หากเป็นเลขจำนวนเต็มที่มีเศษสวนอยู่ด้วยให้ใช้ and เชื่อม
เช่น - 1 ฝ อ่านว่า one and a half
- 4 ผ อ่านว่า four and a quarter
5) การใช้เครื่องหมายมหัพภาค (.) กับตัวเลข
จะใช้เครื่องหมายมหัพภาคในการเขียนและอ่าน (ไม่ใช้เครื่องหมายจุลภาค)
เช่น - 63.2 อ่านว่า sixty three point two
- 0.476 อ่านว่า zero point four seven six
6) การใช้ตัวเลขศูนย์ (0)
6.1) zero ใช้เป็นคำประกอบทางวิทยาศาสตร์ การแพทย์ เศรษฐศาสตร์และการบอกอุณหภูมิ
เช่น - zero profit, zero inflation, zero margin
6.2) '0' ออกเสียงเหมือนตัว 0 (โอ) ใช้ในการออกเสียงเบอร์โทรศัพท์และตัวเลขในบัญชีธนาคาร
เช่น - 2020403 อ่านว่า two o two o four o three
7) ตัวเลขกับเขียนและบอกวันที่
7.1) แบบอังกฤษอเมริกัน
เช่น - August 6, 1974 (8/6/74)
- His birthday is August 6th.
7.2) แบบอังกฤษอังกฤษ
เช่น - 14 February 2001 หรือ 14th February 2001 (14/02/01)
- The king birthday is on the fifth of December.
(หรือ)
- The king birthday is on December the fifth.
7.3)ปี ค.ศ.
เช่น - 1978 อ่านว่า nineteen seventy-eight or nineteen hundred-
and seventy-eight
-1902 อ่านว่า nineteen o two or nineteen hundred and two
- 1900 อ่านว่า nineteen hundred
- 2000 อ่านว่า (the year) two thousand
- 2002 อ่านว่า two thousand and two
8) ตัวเลขกับอายุ
8.1) ในการบอกอายุไม่ต้องมีปีลงท้าย
เช่น - Ann is fifteen and Paul is nine.
- She went to America at nine.
จะใช้ years old ก็ต่อเมื่อผู้พูดต้องการจะเน้นหรือ บอกรายละเอียด
เช่น - He is only twenty years old but behaves like an old man.
- Sue is thin, white, 5ft 3ins and about 25 years old.
นอกจากนี้ยังใช้ได้กับการบอกอายุสถานที่หรือสิ่งของ
เช่น - The temple is around 100 years old.
9) ตัวเลขกับเวลา
9.1) ในภาษาอังกฤษมีการบอกเวลาได้หลายวิธี
เช่น - 7.30 อ่านว่า seven thirty half past seven
- 2.45 อ่านว่า two forty-five
หรือ (a)quarter to three (BrE)
- 3.15 อ่านว่า (a)quarter past three (BrE)
หรือ (a)quarter after three (AmE)
- 4.05 อ่านว่า four five
หรือ five past four (BrE)
หรือ five after four (AmE)
- 5.10 อ่านว่า five ten
หรือ ten past five (BrE)
ten after five (AmE)
9.2)จำนวนนาทีที่ลงท้ายด้วย 5, 10, 20, 25 ไม่ต้องลงท้ายด้วย minutes
เช่น - 3.10 อ่านว่า ten past three
- 3.28 อ่านว่า twenty-eight minutes past three
9.3) o'clock ใช้ในการบอกเวลาที่ไม่มีเศษนาที
เช่น - It was five o'clock in the morning.
9.4) a.m., p.m. ใช้ในการบอกเวลาอย่างเป็นทางการ (o'clock จะไม่ใช้ตามหลัง a.m., p.a.)
a.m.- ตอนเช้าหรือหลังเที่ยงคืน
p.m.- ตอนบ่าย, ตอนเย็น หรือก่อนเที่ยงคืน
เช่น: - I get up at 6.00 a.m. to pick up my friend at the airport.
1) การเขียนและอ่านออกเสียงตัวเลข
1.1)ตัวเลขที่มีจำนวนมากกว่า 20 ขึ้นไปจะต้องเขียนโดยมีเครื่องหมายยัติภังค์ (-)
คั่นระหว่างเลข เช่น - 26 อ่านว่า twenty-six
- 25 อ่านว่า fifty-four
1.2) ตัวเลขที่มีจำนวนมากกว่าหลัก 100 ขึ้นไปจะใช้ and เข้ามาช่วย
เช่น - 365 อ่านว่า three hundred and sixty five
- 172 อ่านว่า one hundred and seventy two
หมายเหตุ : and จะอ่านออกเสียงเหมือนตัว n และการลงน้ำหนักเสียงจะอยู่ที่พยางค์
สุดท้าย (บางครั้งใน American English ก็จะไม่ใช้ and ในการเขียน)
1.3) ตัวเลขที่มีจำนวนมากกว่าหลัก 1000 ขึ้นไป จะใช้ and เข้ามาประกอบในตัวเลขที่
มีเศษเลขในหลักร้อยหรือพัน
เช่น - 1,600 อ่านว่า one thousand six hundred or sixteen hundred
(หมายเหตุ: sixteen hundred เป็นรูปแบบที่ใช้แค่จำนวนที่อยู่ระหว่าง 1100 ถึ1900)
- 5,420 อ่านว่า five thousand four hundred and twenty
- 24,000 อ่านว่า twenty four thousand
- 37,220 อ่านว่า thirty seven thousand two hundred and twenty
- 6,245,670 อ่านว่า six million two hundred and forty five thousand -
six hundred and seventy
2) หลักการใช้ A หรือ one
2.1) one ใช้ในลักษณะที่เป็นทางการ หรือ เพื่อเน้นความสำคัญ
เช่น - The exact price is one hundred and fifty.
- The price is around a hundred and fifty.
2.2) a ใช้นำหน้าการขึ้นต้นตัวเลขเท่านั้น
เช่น - 1000 อ่านว่า a/one hundred
- 140 อ่านว่า a/one hundred and forty
- 5,000,000 อ่านว่า a/five million
- 2,100 อ่านว่า two thousand one hundred
(หมายเหตุ: a จะไม่ใช้ในตัวเลขที่อยู่ระหว่าง 1100-1900)
3) ตัวเลขลำดับที่
เช่น - 1st อ่านว่า first
- 2nd อ่านว่า second
- 3rd อ่านว่า third
- 4st อ่านว่า fourth
- 5st อ่านว่า fifth
- 9st อ่านว่า ninth
- 12th อ่านว่า twelfth
- 21st อ่านว่า twenty-first
4) ตัวเลขที่เป็นเศษส่วน
4.1)a หรือ one สามารถใช้ควบคู่กันได้ แต่หากต้องการจะเน้นความสำคัญ
ให้ใช้ one แทน
เช่น - 1/2 อ่านว่า a/one half
- 1/3 อ่านว่า a/one third
- 1/4 อ่านว่า a/one quarter (ในอเมริกาสามารถใช้ a/one fourth)
- 2/4 อ่านว่า two quarters
- 2/3 อ่านว่า two thirds
- 8/10 อ่านว่า eight tenths
4.2) สำหรับเศษส่วนที่มีความซับซ้อนมากขึ้นใช้ over เข้าช่วย
เช่น -15/45 อ่านว่า fifteen over forty five
- 26/125 อ่านว่า twenty - six over one two five
4.3) หากเป็นเลขจำนวนเต็มที่มีเศษสวนอยู่ด้วยให้ใช้ and เชื่อม
เช่น - 1 ฝ อ่านว่า one and a half
- 4 ผ อ่านว่า four and a quarter
5) การใช้เครื่องหมายมหัพภาค (.) กับตัวเลข
จะใช้เครื่องหมายมหัพภาคในการเขียนและอ่าน (ไม่ใช้เครื่องหมายจุลภาค)
เช่น - 63.2 อ่านว่า sixty three point two
- 0.476 อ่านว่า zero point four seven six
6) การใช้ตัวเลขศูนย์ (0)
6.1) zero ใช้เป็นคำประกอบทางวิทยาศาสตร์ การแพทย์ เศรษฐศาสตร์และการบอกอุณหภูมิ
เช่น - zero profit, zero inflation, zero margin
6.2) '0' ออกเสียงเหมือนตัว 0 (โอ) ใช้ในการออกเสียงเบอร์โทรศัพท์และตัวเลขในบัญชีธนาคาร
เช่น - 2020403 อ่านว่า two o two o four o three
7) ตัวเลขกับเขียนและบอกวันที่
7.1) แบบอังกฤษอเมริกัน
เช่น - August 6, 1974 (8/6/74)
- His birthday is August 6th.
7.2) แบบอังกฤษอังกฤษ
เช่น - 14 February 2001 หรือ 14th February 2001 (14/02/01)
- The king birthday is on the fifth of December.
(หรือ)
- The king birthday is on December the fifth.
7.3)ปี ค.ศ.
เช่น - 1978 อ่านว่า nineteen seventy-eight or nineteen hundred-
and seventy-eight
-1902 อ่านว่า nineteen o two or nineteen hundred and two
- 1900 อ่านว่า nineteen hundred
- 2000 อ่านว่า (the year) two thousand
- 2002 อ่านว่า two thousand and two
8) ตัวเลขกับอายุ
8.1) ในการบอกอายุไม่ต้องมีปีลงท้าย
เช่น - Ann is fifteen and Paul is nine.
- She went to America at nine.
จะใช้ years old ก็ต่อเมื่อผู้พูดต้องการจะเน้นหรือ บอกรายละเอียด
เช่น - He is only twenty years old but behaves like an old man.
- Sue is thin, white, 5ft 3ins and about 25 years old.
นอกจากนี้ยังใช้ได้กับการบอกอายุสถานที่หรือสิ่งของ
เช่น - The temple is around 100 years old.
9) ตัวเลขกับเวลา
9.1) ในภาษาอังกฤษมีการบอกเวลาได้หลายวิธี
เช่น - 7.30 อ่านว่า seven thirty half past seven
- 2.45 อ่านว่า two forty-five
หรือ (a)quarter to three (BrE)
- 3.15 อ่านว่า (a)quarter past three (BrE)
หรือ (a)quarter after three (AmE)
- 4.05 อ่านว่า four five
หรือ five past four (BrE)
หรือ five after four (AmE)
- 5.10 อ่านว่า five ten
หรือ ten past five (BrE)
ten after five (AmE)
9.2)จำนวนนาทีที่ลงท้ายด้วย 5, 10, 20, 25 ไม่ต้องลงท้ายด้วย minutes
เช่น - 3.10 อ่านว่า ten past three
- 3.28 อ่านว่า twenty-eight minutes past three
9.3) o'clock ใช้ในการบอกเวลาที่ไม่มีเศษนาที
เช่น - It was five o'clock in the morning.
9.4) a.m., p.m. ใช้ในการบอกเวลาอย่างเป็นทางการ (o'clock จะไม่ใช้ตามหลัง a.m., p.a.)
a.m.- ตอนเช้าหรือหลังเที่ยงคืน
p.m.- ตอนบ่าย, ตอนเย็น หรือก่อนเที่ยงคืน
เช่น: - I get up at 6.00 a.m. to pick up my friend at the airport.
หลักการผันคำกริยา 3 ช่องที่ไม่เติม ed (irregular verb)
หลักการผันคำกริยา 3 ช่องที่ไม่เติม ed (irregular verb)
Infinitive Past tense Past participle
abide abide, abode abided, abode
arise arose arisen
awake awoke awoken
baa baaed, baa'd baaed, baa'db
babysit babysat babysat
bear bore borne
beat beat beaten
become became become
befall befell befallen
beget begot, begat begot, begotten
begin began begun
behold beheld beheld
bend bent bent
beseech beseeched, besought beseeched, besought
beset beset beset
bet bet bet
bid bid bid
bid bade, bid bidden, bid
bind bound bound
bite bit bitten
bleed bled bled
bless blessed blessed
blow blew blown, blowned
breastfeed breastfed breastfed
break broke broken
breed bred bred
bring brought brought
broadcast broadcast broadcast
browbeat browbeat browbeaten
build built built
burn burnt, burned burnt, burned
burst burst burst
bust bust, busted bust, busted
buy bought bought
catch caught caught
choose chose chosen
cleave cleaved, cleft, clove cleaved, cleft
cling clung clung
come came come
cost cost, costed cost, costed
creep crept crept
cut cut cut
deal dealt dealt
dig dug dug
dive dived, dove dived
draw drew drawn
dream dreamt, dreamed dreamt, dreamed
drink drank drunk
drive drove driven
dwell dwelt, dwelled dwelt, dwelled
eat ate eaten
fall fell fallen
feed fed fed
feel felt felt
fight fought fought
find found found
fit fitted, fit fitted, fit
flee fled fled
fling flung flung
floodlight floodlit floodlit
fly flew, flied flown, flied
forbear forbore forborne
forbid forbade forbidden
foresee foresaw foreseen
foretell foretold foretold
forget forgot forgotten
forgive forgave forgiven
forgo forwent forgone
forsake forsook forsaken
forswear forswore forsworn
freeze froze frozen
gainsay gainsaid gainsaid
get got got, gotten
give gave given
go went gone, been
grind ground ground
grow grew grown
hamstring hamstrung hamstrung
hang hung, hanged hung, hanged
hear heard heard
heave heaved, hove heaved, hove
hew hewed hewed, hewn
hide hid hidden
hit hit hit
hold held held
hurt hurt hurt
inlay inlaid inlaid
input input, inputted input, inputted
inset inset inset
interweave interwove interwoven
keep kept kept
kneel knelt, kneeled knelt, kneeled
knit knitted, knit knitted, knit
know knew known
lay laid laid
lead led led
lean leaned, leant leaned, leant
leap leapt, leaped leapt, leaped
learn learnt, learned learnt, learned
leave left left
lend lent lent
lie lay lain
light lit, lighted lit, lighted
lose lost lost
make made made
mean meant meant
meet met met
miscast miscast miscast
mishear misheard misheard
mishit mishit mishit
mislead misled misled
misread misread misread
misspell misspelled, misspelt misspelled, misspelt
misspend misspent misspent
mistake mistook mistaken
misunderstand misunderstood misunderstood
mow mowed mown, mowed
offset offset offset
outbid outbid outbid
outdo outdid outdone
outfight outfought outfought
outgrow outgrew outgrown
output output output
outrun outran outrun
outsell outsold outsold
outshine outshone outshone
overcome overcame overcome
overdo overdid overdone
overdraw overdrew overdrawn
overeat overate overeaten
overfly overflew overflown
overhang overhung overhung
overhear overheard overheard
overlay overlaid overlaid
overpay overpaid overpaid
override overrode overridden
overrun overran overrun
oversee oversaw overseen
overshoot overshot overshot
oversleep overslept overslept
overspend overspent overspent
overtake overtook overtaken
overthrow overthrew overthrown
overwrite overwrote overwritten
partake partook partaken
pay paid paid
plead pleaded, pled pleaded, pled
preset preset preset
proofread proofread proofread
prove proved proved, proven
put put put
quit quit, quitted quit, quitted
read read read
rebuild rebuilt rebuilt
recast recast recast
redo redid redone
redraw redrew redrawn
rehear reheard reheard
remake remade remade
rend rent rent
rerun reran rerun
resell resold resold
reset reset reset
resit resat resat
retake retook retaken
retell retold retold
rethink rethought rethought
spit spat, spit spat, spit
split split split
spoil spoiled, spoilt spoiled, spoilt
spotlight spotlit, spotlighted spotlit, spotlighted
spread spread spread
spring sprang, sprung sprung
stand stood stood
stave staved, stove staved, stove
steal stole stolen
stick stuck stuck
sting stung stung
stink stank, stunk stunk
strew strewed strewed, strewn
stride strode -
strike struck struck, stricken
string strung strung
strive strove, strived striven, strived
sublet sublet sublet
swear swore sworn
sweep swept swept
swell swelled swollen, swelled
swim swam swum
swing swung swung
take took taken
teach taught taught
tear tore torn
telecast telecast telecast
tell told told
think thought thought
throw threw thrown
thrust thrust thrust
tread trod trodden, trod
typecast typecast typecast
unbend unbent unbent
underbid underbid underbid
undercut undercut undercut
undergo underwent undergone
underlie underlay underlain
underpay underpaid underpaid
undersell undersold undersold
understand understood understood
undertake undertook undertaken
underwrite underwrote underwritten
undo undid undone
unfreeze unfroze unfrozen
unwind unwound unwound
uphold upheld upheld
upset upset upset
wake woke woken
waylay waylaid waylaid
wear wore worn
weave wove, weaved woven, weaved
wed wedded, wed wedded, wed
weep wept wept
wet wet, wetted wet, wetted
win won won
wind wound wound
withdraw withdrew withdrawn
withhold withheld withheld
withstand withstood withstood
wring wrung wrung
write wrote written
Infinitive Past tense Past participle
abide abide, abode abided, abode
arise arose arisen
awake awoke awoken
baa baaed, baa'd baaed, baa'db
babysit babysat babysat
bear bore borne
beat beat beaten
become became become
befall befell befallen
beget begot, begat begot, begotten
begin began begun
behold beheld beheld
bend bent bent
beseech beseeched, besought beseeched, besought
beset beset beset
bet bet bet
bid bid bid
bid bade, bid bidden, bid
bind bound bound
bite bit bitten
bleed bled bled
bless blessed blessed
blow blew blown, blowned
breastfeed breastfed breastfed
break broke broken
breed bred bred
bring brought brought
broadcast broadcast broadcast
browbeat browbeat browbeaten
build built built
burn burnt, burned burnt, burned
burst burst burst
bust bust, busted bust, busted
buy bought bought
catch caught caught
choose chose chosen
cleave cleaved, cleft, clove cleaved, cleft
cling clung clung
come came come
cost cost, costed cost, costed
creep crept crept
cut cut cut
deal dealt dealt
dig dug dug
dive dived, dove dived
draw drew drawn
dream dreamt, dreamed dreamt, dreamed
drink drank drunk
drive drove driven
dwell dwelt, dwelled dwelt, dwelled
eat ate eaten
fall fell fallen
feed fed fed
feel felt felt
fight fought fought
find found found
fit fitted, fit fitted, fit
flee fled fled
fling flung flung
floodlight floodlit floodlit
fly flew, flied flown, flied
forbear forbore forborne
forbid forbade forbidden
foresee foresaw foreseen
foretell foretold foretold
forget forgot forgotten
forgive forgave forgiven
forgo forwent forgone
forsake forsook forsaken
forswear forswore forsworn
freeze froze frozen
gainsay gainsaid gainsaid
get got got, gotten
give gave given
go went gone, been
grind ground ground
grow grew grown
hamstring hamstrung hamstrung
hang hung, hanged hung, hanged
hear heard heard
heave heaved, hove heaved, hove
hew hewed hewed, hewn
hide hid hidden
hit hit hit
hold held held
hurt hurt hurt
inlay inlaid inlaid
input input, inputted input, inputted
inset inset inset
interweave interwove interwoven
keep kept kept
kneel knelt, kneeled knelt, kneeled
knit knitted, knit knitted, knit
know knew known
lay laid laid
lead led led
lean leaned, leant leaned, leant
leap leapt, leaped leapt, leaped
learn learnt, learned learnt, learned
leave left left
lend lent lent
lie lay lain
light lit, lighted lit, lighted
lose lost lost
make made made
mean meant meant
meet met met
miscast miscast miscast
mishear misheard misheard
mishit mishit mishit
mislead misled misled
misread misread misread
misspell misspelled, misspelt misspelled, misspelt
misspend misspent misspent
mistake mistook mistaken
misunderstand misunderstood misunderstood
mow mowed mown, mowed
offset offset offset
outbid outbid outbid
outdo outdid outdone
outfight outfought outfought
outgrow outgrew outgrown
output output output
outrun outran outrun
outsell outsold outsold
outshine outshone outshone
overcome overcame overcome
overdo overdid overdone
overdraw overdrew overdrawn
overeat overate overeaten
overfly overflew overflown
overhang overhung overhung
overhear overheard overheard
overlay overlaid overlaid
overpay overpaid overpaid
override overrode overridden
overrun overran overrun
oversee oversaw overseen
overshoot overshot overshot
oversleep overslept overslept
overspend overspent overspent
overtake overtook overtaken
overthrow overthrew overthrown
overwrite overwrote overwritten
partake partook partaken
pay paid paid
plead pleaded, pled pleaded, pled
preset preset preset
proofread proofread proofread
prove proved proved, proven
put put put
quit quit, quitted quit, quitted
read read read
rebuild rebuilt rebuilt
recast recast recast
redo redid redone
redraw redrew redrawn
rehear reheard reheard
remake remade remade
rend rent rent
rerun reran rerun
resell resold resold
reset reset reset
resit resat resat
retake retook retaken
retell retold retold
rethink rethought rethought
spit spat, spit spat, spit
split split split
spoil spoiled, spoilt spoiled, spoilt
spotlight spotlit, spotlighted spotlit, spotlighted
spread spread spread
spring sprang, sprung sprung
stand stood stood
stave staved, stove staved, stove
steal stole stolen
stick stuck stuck
sting stung stung
stink stank, stunk stunk
strew strewed strewed, strewn
stride strode -
strike struck struck, stricken
string strung strung
strive strove, strived striven, strived
sublet sublet sublet
swear swore sworn
sweep swept swept
swell swelled swollen, swelled
swim swam swum
swing swung swung
take took taken
teach taught taught
tear tore torn
telecast telecast telecast
tell told told
think thought thought
throw threw thrown
thrust thrust thrust
tread trod trodden, trod
typecast typecast typecast
unbend unbent unbent
underbid underbid underbid
undercut undercut undercut
undergo underwent undergone
underlie underlay underlain
underpay underpaid underpaid
undersell undersold undersold
understand understood understood
undertake undertook undertaken
underwrite underwrote underwritten
undo undid undone
unfreeze unfroze unfrozen
unwind unwound unwound
uphold upheld upheld
upset upset upset
wake woke woken
waylay waylaid waylaid
wear wore worn
weave wove, weaved woven, weaved
wed wedded, wed wedded, wed
weep wept wept
wet wet, wetted wet, wetted
win won won
wind wound wound
withdraw withdrew withdrawn
withhold withheld withheld
withstand withstood withstood
wring wrung wrung
write wrote written
หลักการใช้ be, do, have ในรูปแบบปฏิเสธ
หลักการใช้ be, do, have ในรูปแบบปฏิเสธ
1) ใช้ not ในรูปแบบประโยคปฏิเสธแบบเต็ม
2) ในการสร้างประโยคคำถามที่เป็นปัจจุบันหรืออดีต จะต้องวางคำกริยาไว้หน้า
ประธาณ เช่น am I? Isn't he? was I? weren't we? do I? don't you? did I? didn't I?
have I? hadn't they? ect.
3) ประโยคคำถามปฏิเสธที่ใช้รูปการปฏิเสธแบบเต็มจะมีลักษณะเป็นทางการมากกว่า
แบบย่อ เช่น Has he not? Do you not?
4) รูปแบบประโยคคำถามแบบสั้นของ I am คือ aren't
เช่น aren't I?
5)เมื่อ do หรือ have เป็นกริยาหลักในประโยคคำถามหรือปฏิเสธ จะมีลักษณะการใช้
ดังนี้ do/does/doesn't และ did/didn't เช่น
- How did you do it?
- I didn't see him for a long time.
- Do you have any thing to do this afternoon?
- She doesn't want to go with us.
6) รูปย่อ 've, 's และ 'd ของ have มักไม่นำมาใช้เมื่อ have เป็นกริยาหลัก
เช่น - I have a meeting this morning.
( ไม่ใช่' I 've a meeting this morning.')
7)รูปย่อของ be ('s และ 're) สามารถนำไปใช้กับประธาณตัวอื่นได้
เช่น - Ben's sick.
- You're incredible.
8) กริยาที่แสดงเวลาในรูปแบบอื่น ของ be, do และ have ก็มีลักษณะการใช้เช่นเดียว
กันกับกริยาอื่นๆที่ได้กล่าวมาแล้ว เช่น will be, would be, has been, will do,
would do, has done, will have, would have, have had เป็นต้น
1) ใช้ not ในรูปแบบประโยคปฏิเสธแบบเต็ม
2) ในการสร้างประโยคคำถามที่เป็นปัจจุบันหรืออดีต จะต้องวางคำกริยาไว้หน้า
ประธาณ เช่น am I? Isn't he? was I? weren't we? do I? don't you? did I? didn't I?
have I? hadn't they? ect.
3) ประโยคคำถามปฏิเสธที่ใช้รูปการปฏิเสธแบบเต็มจะมีลักษณะเป็นทางการมากกว่า
แบบย่อ เช่น Has he not? Do you not?
4) รูปแบบประโยคคำถามแบบสั้นของ I am คือ aren't
เช่น aren't I?
5)เมื่อ do หรือ have เป็นกริยาหลักในประโยคคำถามหรือปฏิเสธ จะมีลักษณะการใช้
ดังนี้ do/does/doesn't และ did/didn't เช่น
- How did you do it?
- I didn't see him for a long time.
- Do you have any thing to do this afternoon?
- She doesn't want to go with us.
6) รูปย่อ 've, 's และ 'd ของ have มักไม่นำมาใช้เมื่อ have เป็นกริยาหลัก
เช่น - I have a meeting this morning.
( ไม่ใช่' I 've a meeting this morning.')
7)รูปย่อของ be ('s และ 're) สามารถนำไปใช้กับประธาณตัวอื่นได้
เช่น - Ben's sick.
- You're incredible.
8) กริยาที่แสดงเวลาในรูปแบบอื่น ของ be, do และ have ก็มีลักษณะการใช้เช่นเดียว
กันกับกริยาอื่นๆที่ได้กล่าวมาแล้ว เช่น will be, would be, has been, will do,
would do, has done, will have, would have, have had เป็นต้น
หลักการใช้คำกริยา (Verbs)
หลักการใช้คำกริยา (Verbs)
1) สกรรมกริยาและอกรรมกริยา (Transitive and Intransitive Verbs)
คำกริยาจะแบ่งเป็น 2 ชนิดคือกริยาที่ต้องมีกรรมมารับกับกริยาที่ไม่ต้อง
มีกรรมมารับ
1.1) กริยาที่ต้องมีกรรมมารับ หรือ สกรรมกริยา (Transitive verbs: vt)
เช่น build, make, need, send, like, use, spell, want เป็นต้น
ตัวอย่าง: - The patient needs a surgery.
- She makes a mistake.
- My friend used this car yesterday.
1.2) กริยาที่ไม่ต้องมีกรรมมารับ หรือ อกรรมกริยา (Intransitive verbs: vi)
เช่น come, arrive, live, happen, agree, sleep, occur, cry, rain, walk, go เป็นต้น
ตัวอย่าง: - I slept late last night.
- She cries.
- He will come tomorrow.
2) กริยาช่วย (Modal Auxiliaries)
กริยาช่วยในภาษาอังกฤษประกอบด้วย can, could, shall, should, will, would,
may, might, must, have to, have got to, ought to, had better
หลักการใช้:
can, could (รูปอดีตของ can), be able to: ใช้เพื่อแสดงถึงความสามารถ
หรือบอกถึงบางสิ่งบางอย่างที่เป็นไปได้
ตัวอย่าง : - He can play tennis.
- She could not remember me.
- He could run for an hour.
- I was able to beat him even he was a very good player.
could (do), could have (done): could สามาถใช้ได้ในหลายรูปแบบ บางครั้ง
เป็นรูปอดีตของ can บางครั้งเพื่อแสดงความเป็นไปได้ในปัจจุบันหรืออนาคต
ตัวอย่าง: - What will you do this evening? I could have dinner with my friend.
- There could be another bus in next ten minutes.
- Why didn't she stay with her parents? She could have stayed with-
her friend.
must (have), can't (have): ใช้เพื่อแสดงความมั่นใจว่าสิ่งนั้นเป็นจริง หรือถูกต้อง
หรือเพื่อแสดงความจำเป็น
ตัวอย่าง: - You have been travelling all day. You must be sleepy and tried.
- You just have only breakfast today. You must be very hungry now.
- This is the only bus to go to Surin. You must take it.
- It looks very cloudy. I think he can't come to see us.
หมายเหตุ: รูปอดีตกาลใช้ must have (done), can't have (done)
may (have), might (have): ใช้เพื่อแสดงถึงความเป็นได้ (may หรือ might
สามารถใช้แทนกันได้)
ตัวอย่าง: - She may be in the office.
- He might not be in his room (รูปปฏิเสธของ may และ might)
- Tom might join our party.
หมายเหตุ: รูปอดีตกาลใช้ may have (done), might have (done)
could สามารถใช้แทน may, might ได้ แต่ความเป็นไปได้จะมีน้อยกว่า
can, could, may, would, will: สามารถใช้ในการขอร้อง, การขออนุญาต,
การเสนอ หรือการเชื้อเชิญ
ตัวอย่าง: - Can you wait a moment, please?
- Could you tell me how to get to the train station?
- May I borrow your pen?
- Would you like a cup of coffee or tea?
- Will you see me tonight?
must, have to, have got to: ใช้เพื่อแสดงความจำเป็นในการทำบางสิ่งบางอย่าง
ตัวอย่าง: - I must write to her. I haven't write to her for ages.
- I have to go to hospital.
- I have got to work tonight (have got to ใช็ในรูปแบบที่ไม่เป็นทางการ)
หมายเหตุ: had to เป็นรูปอดีตของ must, have to และ have got to
รูปปฏิเสธใช้ mustn't , don't have to อย่างไรก็ตาม mustn't ใช้เพื่อเป็นการ
ห้ามปรามไม่ให้ทำสิ่งนั้นจริงๆ เช่น You mustn't tell anyone what I said.
ขณะที่ don't have to ใช้เพื่อแสดงว่าไม่จำเป็นต้องทำสิ่งนั้น หากไม่ต้องการ
เช่น - You don't have to work on Saturday if you don't want.
should, had better, ought to: ใช้เพื่อแสดงการเสนอแนะ
ตัวอย่าง - It's very late now. I had better go to sleep.
- Should we invite her to the party?
- Ben ought not to drive. He is too tired.
หมายเหตุ: should ยังสามารถใช้เพื่อแสดงว่าบางสิ่งบางอย่างอาจเกิดขึ้น
ตัวอย่าง - I have been studying hard for the whole semester. I should
pass the exam.
3) การผันกริยา (v) to be, do, have ให้เป็นปฏิเสธ
3.1) V to be ปัจจุบันกาล (be present tense)
รูปเต็ม รูปย่อ รูปปฏิเสธแบบย่อ
(Full forms) (Short forms) (Negative short forms)
I am I'm I'm not
you are you're you aren't/you're not
he is he's he isn't/he's not
she is she's she isn't/she's not
it is it's it isn't/it's not
we are we're we aren't/we're not
you are you're you aren't/you're not
they are they're they aren't/they're not
3.2) V to be อดีตกาล (be past tense)
รูปเต็ม รูปย่อ รูปปฏิเสธแบบย่อ
(Full forms) (Short forms) (Negative short forms)
I was - I wasn't
you were - you weren't
he was - he wasn't
she was - she wasn't
it was - it wasn't
we were - we weren't
you were - you weren't
they were - they weren't
3.3) V to have ปัจจุบันกาล (have present tense)
รูปเต็ม รูปย่อ รูปปฏิเสธแบบย่อ
(Full forms) (Short forms) (Negative short forms)
I have I've I haven't/I've not
you have you've you haven't/you've not
he has he's he hasn't/he 's not
she has she's she hasn't/she's not
it has it's it hasn't/it's not
we have we've we haven't/we've not
you have you've you haven't/you've not
they have they've they haven't/they've not
3.4) V to have อดีตกาล (have past tense)
รูปเต็ม รูปย่อ รูปปฏิเสธแบบย่อ
(Full forms) (Short forms) (Negative short forms)
had I'd hadn't
(ใช้กับทุกประธาน) you'd
etc.
3.5) V to do ปัจจุบันกาล (do present tense)
รูปเต็ม รูปย่อ รูปปฏิเสธแบบย่อ
(Full forms) (Short forms) (Negative short forms)
I do - I don't
you do - you don't
he does - he doesn't
she does - she doesn't
it does - it doesn't
we do - we don't
you do - you don't
they do - they don't
3.6) V to do อดีตกาล (do past tense)
รูปเต็ม รูปย่อ รูปปฏิเสธแบบย่อ
(Full forms) (Short forms) (Negative short forms)
did - didn't
(ใช้กับทุกประธาน)
3.7) be,do,have
Present participle being doing having
Past participle been done had
1) สกรรมกริยาและอกรรมกริยา (Transitive and Intransitive Verbs)
คำกริยาจะแบ่งเป็น 2 ชนิดคือกริยาที่ต้องมีกรรมมารับกับกริยาที่ไม่ต้อง
มีกรรมมารับ
1.1) กริยาที่ต้องมีกรรมมารับ หรือ สกรรมกริยา (Transitive verbs: vt)
เช่น build, make, need, send, like, use, spell, want เป็นต้น
ตัวอย่าง: - The patient needs a surgery.
- She makes a mistake.
- My friend used this car yesterday.
1.2) กริยาที่ไม่ต้องมีกรรมมารับ หรือ อกรรมกริยา (Intransitive verbs: vi)
เช่น come, arrive, live, happen, agree, sleep, occur, cry, rain, walk, go เป็นต้น
ตัวอย่าง: - I slept late last night.
- She cries.
- He will come tomorrow.
2) กริยาช่วย (Modal Auxiliaries)
กริยาช่วยในภาษาอังกฤษประกอบด้วย can, could, shall, should, will, would,
may, might, must, have to, have got to, ought to, had better
หลักการใช้:
can, could (รูปอดีตของ can), be able to: ใช้เพื่อแสดงถึงความสามารถ
หรือบอกถึงบางสิ่งบางอย่างที่เป็นไปได้
ตัวอย่าง : - He can play tennis.
- She could not remember me.
- He could run for an hour.
- I was able to beat him even he was a very good player.
could (do), could have (done): could สามาถใช้ได้ในหลายรูปแบบ บางครั้ง
เป็นรูปอดีตของ can บางครั้งเพื่อแสดงความเป็นไปได้ในปัจจุบันหรืออนาคต
ตัวอย่าง: - What will you do this evening? I could have dinner with my friend.
- There could be another bus in next ten minutes.
- Why didn't she stay with her parents? She could have stayed with-
her friend.
must (have), can't (have): ใช้เพื่อแสดงความมั่นใจว่าสิ่งนั้นเป็นจริง หรือถูกต้อง
หรือเพื่อแสดงความจำเป็น
ตัวอย่าง: - You have been travelling all day. You must be sleepy and tried.
- You just have only breakfast today. You must be very hungry now.
- This is the only bus to go to Surin. You must take it.
- It looks very cloudy. I think he can't come to see us.
หมายเหตุ: รูปอดีตกาลใช้ must have (done), can't have (done)
may (have), might (have): ใช้เพื่อแสดงถึงความเป็นได้ (may หรือ might
สามารถใช้แทนกันได้)
ตัวอย่าง: - She may be in the office.
- He might not be in his room (รูปปฏิเสธของ may และ might)
- Tom might join our party.
หมายเหตุ: รูปอดีตกาลใช้ may have (done), might have (done)
could สามารถใช้แทน may, might ได้ แต่ความเป็นไปได้จะมีน้อยกว่า
can, could, may, would, will: สามารถใช้ในการขอร้อง, การขออนุญาต,
การเสนอ หรือการเชื้อเชิญ
ตัวอย่าง: - Can you wait a moment, please?
- Could you tell me how to get to the train station?
- May I borrow your pen?
- Would you like a cup of coffee or tea?
- Will you see me tonight?
must, have to, have got to: ใช้เพื่อแสดงความจำเป็นในการทำบางสิ่งบางอย่าง
ตัวอย่าง: - I must write to her. I haven't write to her for ages.
- I have to go to hospital.
- I have got to work tonight (have got to ใช็ในรูปแบบที่ไม่เป็นทางการ)
หมายเหตุ: had to เป็นรูปอดีตของ must, have to และ have got to
รูปปฏิเสธใช้ mustn't , don't have to อย่างไรก็ตาม mustn't ใช้เพื่อเป็นการ
ห้ามปรามไม่ให้ทำสิ่งนั้นจริงๆ เช่น You mustn't tell anyone what I said.
ขณะที่ don't have to ใช้เพื่อแสดงว่าไม่จำเป็นต้องทำสิ่งนั้น หากไม่ต้องการ
เช่น - You don't have to work on Saturday if you don't want.
should, had better, ought to: ใช้เพื่อแสดงการเสนอแนะ
ตัวอย่าง - It's very late now. I had better go to sleep.
- Should we invite her to the party?
- Ben ought not to drive. He is too tired.
หมายเหตุ: should ยังสามารถใช้เพื่อแสดงว่าบางสิ่งบางอย่างอาจเกิดขึ้น
ตัวอย่าง - I have been studying hard for the whole semester. I should
pass the exam.
3) การผันกริยา (v) to be, do, have ให้เป็นปฏิเสธ
3.1) V to be ปัจจุบันกาล (be present tense)
รูปเต็ม รูปย่อ รูปปฏิเสธแบบย่อ
(Full forms) (Short forms) (Negative short forms)
I am I'm I'm not
you are you're you aren't/you're not
he is he's he isn't/he's not
she is she's she isn't/she's not
it is it's it isn't/it's not
we are we're we aren't/we're not
you are you're you aren't/you're not
they are they're they aren't/they're not
3.2) V to be อดีตกาล (be past tense)
รูปเต็ม รูปย่อ รูปปฏิเสธแบบย่อ
(Full forms) (Short forms) (Negative short forms)
I was - I wasn't
you were - you weren't
he was - he wasn't
she was - she wasn't
it was - it wasn't
we were - we weren't
you were - you weren't
they were - they weren't
3.3) V to have ปัจจุบันกาล (have present tense)
รูปเต็ม รูปย่อ รูปปฏิเสธแบบย่อ
(Full forms) (Short forms) (Negative short forms)
I have I've I haven't/I've not
you have you've you haven't/you've not
he has he's he hasn't/he 's not
she has she's she hasn't/she's not
it has it's it hasn't/it's not
we have we've we haven't/we've not
you have you've you haven't/you've not
they have they've they haven't/they've not
3.4) V to have อดีตกาล (have past tense)
รูปเต็ม รูปย่อ รูปปฏิเสธแบบย่อ
(Full forms) (Short forms) (Negative short forms)
had I'd hadn't
(ใช้กับทุกประธาน) you'd
etc.
3.5) V to do ปัจจุบันกาล (do present tense)
รูปเต็ม รูปย่อ รูปปฏิเสธแบบย่อ
(Full forms) (Short forms) (Negative short forms)
I do - I don't
you do - you don't
he does - he doesn't
she does - she doesn't
it does - it doesn't
we do - we don't
you do - you don't
they do - they don't
3.6) V to do อดีตกาล (do past tense)
รูปเต็ม รูปย่อ รูปปฏิเสธแบบย่อ
(Full forms) (Short forms) (Negative short forms)
did - didn't
(ใช้กับทุกประธาน)
3.7) be,do,have
Present participle being doing having
Past participle been done had
ประเภทของคำในภาษาอังกฤษ (Part of Speech)
ประเภทของคำในภาษาอังกฤษ (Part of Speech)
1) คำนาม (Nouns) คือ คำที่ใช้เรียกชื่อคน, สัตว์, สิ่งของ, สถานที่
หรือคุณสมบัติ เช่น Alex, monkey, computer, telephone,
museum, restaurant, China Town, London เป็นต้น และ
จะใช้เป็นประธาณและกรรมของประโยค
ตัวอย่าง :- Alex is going to the Arts Museum.
- Many people like to have dinner at China Town.
- London is my favorite city.
2) คำสรรพนาม (Pronouns) คือ คำที่ใช้แทนคำนาม เช่น I , We, You,
They, He, She, It, his, him, her, me, mine, us, our, their เป็นต้น
ตัวอย่าง : - Jim is in the hospital, we will visit him tomorrow.
- This is my book.
- Do you know Mary?
- Can you give me her number?
3)คำคุณศัพท์ (Adjective) คือ คำที่มาช่วยขยายความของคำนามทำให้
เกิดความชัดเจนยิ่งขึ้น
ตัวอย่างคำคุณศัพท์: nice, beautiful, small, large, old, lazy,
intelligent, shy, good, bad, better เป็นต้น
ตัวอย่าง: - Have you seen that beautiful car?
- The old apartment on the corner has many small rooms.
- Lucy is an intelligent student.
4) คำกริยาวิเศษณ์ (Adverbs) คือคำที่มาช่วยขยายคำกริยา, คุณศัพท์,
กริยาวิเศษณ์หรือ ขยายประโยค
คำกริยาวิเศษณ์ส่วนมากมักมาจากคำคุณศัพท์แล้วเติม -ly เช่น
shortly, quickly,slowly, quietly เป็นต้น
คำกริยาวิเศษณ์บางคำจะช่วยบอกเวลาหรือความถี่ เช่น soon,
tomorrow, today, yesterday, always, usually, frequently,
rarely, finally, yet เป็นต้น
ตัวอย่าง: - She walks slowly
- She has an appointment tomorrow morning.
- They usually spend time here.
- He is extremely poor.
5) คำบุพบท (Prepositions) คำบุพบทโดยปรกติจะวางอยู่หน้าคำนามหรือสรรพนาม
เพื่อแสดง เวลา, สถานที่, เหตุการณ์, ทิศทาง หรือเพื่อแสดงความสัมพันธ์ระหว่างคำนาม
หรือคำสรรพนามในประโยค เช่น in, on, at, to, for, with, from, toward, after, among,
before, beside, between, despite, during, into, like, of, under เป็นต้น
ตัวอย่าง: - I will see you at 6 o'clock.
- His house locates on Hardgrave Road.
- He lives in New York.
- John bought a puppy for his girlfriend.
6) คำสันธาน (Conjunctions) คือ คำที่เชื่อมระหว่างวลี (phrase) หรืออนุประโยค
(clause) เช่น and, or, nor, since, when เป็นต้น
ตัวอย่าง: - You will go to the market with me or stay home alone.
- I always want to go to Japan since I was a high school student.
- Peter is a very kind person and always a gentleman.
7) คำอุทาน (Interjections) คือ คำอุทานอาจเป็นคำหรือวลีที่แสดงอาการหรืออารมณ์
ความรู้สึก เช่น ดีใจ, ตกใจ, เสียดาย
ตัวอย่างคำอุทาน: Oh Dear! , Oh My god!, Oops!, Ouch!
1) คำนาม (Nouns) คือ คำที่ใช้เรียกชื่อคน, สัตว์, สิ่งของ, สถานที่
หรือคุณสมบัติ เช่น Alex, monkey, computer, telephone,
museum, restaurant, China Town, London เป็นต้น และ
จะใช้เป็นประธาณและกรรมของประโยค
ตัวอย่าง :- Alex is going to the Arts Museum.
- Many people like to have dinner at China Town.
- London is my favorite city.
2) คำสรรพนาม (Pronouns) คือ คำที่ใช้แทนคำนาม เช่น I , We, You,
They, He, She, It, his, him, her, me, mine, us, our, their เป็นต้น
ตัวอย่าง : - Jim is in the hospital, we will visit him tomorrow.
- This is my book.
- Do you know Mary?
- Can you give me her number?
3)คำคุณศัพท์ (Adjective) คือ คำที่มาช่วยขยายความของคำนามทำให้
เกิดความชัดเจนยิ่งขึ้น
ตัวอย่างคำคุณศัพท์: nice, beautiful, small, large, old, lazy,
intelligent, shy, good, bad, better เป็นต้น
ตัวอย่าง: - Have you seen that beautiful car?
- The old apartment on the corner has many small rooms.
- Lucy is an intelligent student.
4) คำกริยาวิเศษณ์ (Adverbs) คือคำที่มาช่วยขยายคำกริยา, คุณศัพท์,
กริยาวิเศษณ์หรือ ขยายประโยค
คำกริยาวิเศษณ์ส่วนมากมักมาจากคำคุณศัพท์แล้วเติม -ly เช่น
shortly, quickly,slowly, quietly เป็นต้น
คำกริยาวิเศษณ์บางคำจะช่วยบอกเวลาหรือความถี่ เช่น soon,
tomorrow, today, yesterday, always, usually, frequently,
rarely, finally, yet เป็นต้น
ตัวอย่าง: - She walks slowly
- She has an appointment tomorrow morning.
- They usually spend time here.
- He is extremely poor.
5) คำบุพบท (Prepositions) คำบุพบทโดยปรกติจะวางอยู่หน้าคำนามหรือสรรพนาม
เพื่อแสดง เวลา, สถานที่, เหตุการณ์, ทิศทาง หรือเพื่อแสดงความสัมพันธ์ระหว่างคำนาม
หรือคำสรรพนามในประโยค เช่น in, on, at, to, for, with, from, toward, after, among,
before, beside, between, despite, during, into, like, of, under เป็นต้น
ตัวอย่าง: - I will see you at 6 o'clock.
- His house locates on Hardgrave Road.
- He lives in New York.
- John bought a puppy for his girlfriend.
6) คำสันธาน (Conjunctions) คือ คำที่เชื่อมระหว่างวลี (phrase) หรืออนุประโยค
(clause) เช่น and, or, nor, since, when เป็นต้น
ตัวอย่าง: - You will go to the market with me or stay home alone.
- I always want to go to Japan since I was a high school student.
- Peter is a very kind person and always a gentleman.
7) คำอุทาน (Interjections) คือ คำอุทานอาจเป็นคำหรือวลีที่แสดงอาการหรืออารมณ์
ความรู้สึก เช่น ดีใจ, ตกใจ, เสียดาย
ตัวอย่างคำอุทาน: Oh Dear! , Oh My god!, Oops!, Ouch!
วันเสาร์ที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2553
หลักการใช้คำกริยา (Verbs)
หลักการใช้คำกริยา (Verbs)
1) สกรรมกริยาและอกรรมกริยา (Transitive and Intransitive Verbs)
คำกริยาจะแบ่งเป็น 2 ชนิดคือกริยาที่ต้องมีกรรมมารับกับกริยาที่ไม่ต้อง
มีกรรมมารับ
1.1) กริยาที่ต้องมีกรรมมารับ หรือ สกรรมกริยา (Transitive verbs: vt)
เช่น build, make, need, send, like, use, spell, want เป็นต้น
ตัวอย่าง: - The patient needs a surgery.
- She makes a mistake.
- My friend used this car yesterday.
1.2) กริยาที่ไม่ต้องมีกรรมมารับ หรือ อกรรมกริยา (Intransitive verbs: vi)
เช่น come, arrive, live, happen, agree, sleep, occur, cry, rain, walk, go เป็นต้น
ตัวอย่าง: - I slept late last night.
- She cries.
- He will come tomorrow.
2) กริยาช่วย (Modal Auxiliaries)
กริยาช่วยในภาษาอังกฤษประกอบด้วย can, could, shall, should, will, would,
may, might, must, have to, have got to, ought to, had better
หลักการใช้:
can, could (รูปอดีตของ can), be able to: ใช้เพื่อแสดงถึงความสามารถ
หรือบอกถึงบางสิ่งบางอย่างที่เป็นไปได้
ตัวอย่าง : - He can play tennis.
- She could not remember me.
- He could run for an hour.
- I was able to beat him even he was a very good player.
could (do), could have (done): could สามาถใช้ได้ในหลายรูปแบบ บางครั้ง
เป็นรูปอดีตของ can บางครั้งเพื่อแสดงความเป็นไปได้ในปัจจุบันหรืออนาคต
ตัวอย่าง: - What will you do this evening? I could have dinner with my friend.
- There could be another bus in next ten minutes.
- Why didn't she stay with her parents? She could have stayed with-
her friend.
must (have), can't (have): ใช้เพื่อแสดงความมั่นใจว่าสิ่งนั้นเป็นจริง หรือถูกต้อง
หรือเพื่อแสดงความจำเป็น
ตัวอย่าง: - You have been travelling all day. You must be sleepy and tried.
- You just have only breakfast today. You must be very hungry now.
- This is the only bus to go to Surin. You must take it.
- It looks very cloudy. I think he can't come to see us.
หมายเหตุ: รูปอดีตกาลใช้ must have (done), can't have (done)
may (have), might (have): ใช้เพื่อแสดงถึงความเป็นได้ (may หรือ might
สามารถใช้แทนกันได้)
ตัวอย่าง: - She may be in the office.
- He might not be in his room (รูปปฏิเสธของ may และ might)
- Tom might join our party.
หมายเหตุ: รูปอดีตกาลใช้ may have (done), might have (done)
could สามารถใช้แทน may, might ได้ แต่ความเป็นไปได้จะมีน้อยกว่า
can, could, may, would, will: สามารถใช้ในการขอร้อง, การขออนุญาต,
การเสนอ หรือการเชื้อเชิญ
ตัวอย่าง: - Can you wait a moment, please?
- Could you tell me how to get to the train station?
- May I borrow your pen?
- Would you like a cup of coffee or tea?
- Will you see me tonight?
must, have to, have got to: ใช้เพื่อแสดงความจำเป็นในการทำบางสิ่งบางอย่าง
ตัวอย่าง: - I must write to her. I haven't write to her for ages.
- I have to go to hospital.
- I have got to work tonight (have got to ใช็ในรูปแบบที่ไม่เป็นทางการ)
หมายเหตุ: had to เป็นรูปอดีตของ must, have to และ have got to
รูปปฏิเสธใช้ mustn't , don't have to อย่างไรก็ตาม mustn't ใช้เพื่อเป็นการ
ห้ามปรามไม่ให้ทำสิ่งนั้นจริงๆ เช่น You mustn't tell anyone what I said.
ขณะที่ don't have to ใช้เพื่อแสดงว่าไม่จำเป็นต้องทำสิ่งนั้น หากไม่ต้องการ
เช่น - You don't have to work on Saturday if you don't want.
should, had better, ought to: ใช้เพื่อแสดงการเสนอแนะ
ตัวอย่าง - It's very late now. I had better go to sleep.
- Should we invite her to the party?
- Ben ought not to drive. He is too tired.
หมายเหตุ: should ยังสามารถใช้เพื่อแสดงว่าบางสิ่งบางอย่างอาจเกิดขึ้น
ตัวอย่าง - I have been studying hard for the whole semester. I should
pass the exam.
3) การผันกริยา (v) to be, do, have ให้เป็นปฏิเสธ
3.1) V to be ปัจจุบันกาล (be present tense)
รูปเต็ม รูปย่อ รูปปฏิเสธแบบย่อ
(Full forms) (Short forms) (Negative short forms)
I am I'm I'm not
you are you're you aren't/you're not
he is he's he isn't/he's not
she is she's she isn't/she's not
it is it's it isn't/it's not
we are we're we aren't/we're not
you are you're you aren't/you're not
they are they're they aren't/they're not
3.2) V to be อดีตกาล (be past tense)
รูปเต็ม รูปย่อ รูปปฏิเสธแบบย่อ
(Full forms) (Short forms) (Negative short forms)
I was - I wasn't
you were - you weren't
he was - he wasn't
she was - she wasn't
it was - it wasn't
we were - we weren't
you were - you weren't
they were - they weren't
3.3) V to have ปัจจุบันกาล (have present tense)
รูปเต็ม รูปย่อ รูปปฏิเสธแบบย่อ
(Full forms) (Short forms) (Negative short forms)
I have I've I haven't/I've not
you have you've you haven't/you've not
he has he's he hasn't/he 's not
she has she's she hasn't/she's not
it has it's it hasn't/it's not
we have we've we haven't/we've not
you have you've you haven't/you've not
they have they've they haven't/they've not
3.4) V to have อดีตกาล (have past tense)
รูปเต็ม รูปย่อ รูปปฏิเสธแบบย่อ
(Full forms) (Short forms) (Negative short forms)
had I'd hadn't
(ใช้กับทุกประธาน) you'd
etc.
3.5) V to do ปัจจุบันกาล (do present tense)
รูปเต็ม รูปย่อ รูปปฏิเสธแบบย่อ
(Full forms) (Short forms) (Negative short forms)
I do - I don't
you do - you don't
he does - he doesn't
she does - she doesn't
it does - it doesn't
we do - we don't
you do - you don't
they do - they don't
3.6) V to do อดีตกาล (do past tense)
รูปเต็ม รูปย่อ รูปปฏิเสธแบบย่อ
(Full forms) (Short forms) (Negative short forms)
did - didn't
(ใช้กับทุกประธาน)
3.7) be,do,have
Present participle being doing having
Past participle been done had
1) สกรรมกริยาและอกรรมกริยา (Transitive and Intransitive Verbs)
คำกริยาจะแบ่งเป็น 2 ชนิดคือกริยาที่ต้องมีกรรมมารับกับกริยาที่ไม่ต้อง
มีกรรมมารับ
1.1) กริยาที่ต้องมีกรรมมารับ หรือ สกรรมกริยา (Transitive verbs: vt)
เช่น build, make, need, send, like, use, spell, want เป็นต้น
ตัวอย่าง: - The patient needs a surgery.
- She makes a mistake.
- My friend used this car yesterday.
1.2) กริยาที่ไม่ต้องมีกรรมมารับ หรือ อกรรมกริยา (Intransitive verbs: vi)
เช่น come, arrive, live, happen, agree, sleep, occur, cry, rain, walk, go เป็นต้น
ตัวอย่าง: - I slept late last night.
- She cries.
- He will come tomorrow.
2) กริยาช่วย (Modal Auxiliaries)
กริยาช่วยในภาษาอังกฤษประกอบด้วย can, could, shall, should, will, would,
may, might, must, have to, have got to, ought to, had better
หลักการใช้:
can, could (รูปอดีตของ can), be able to: ใช้เพื่อแสดงถึงความสามารถ
หรือบอกถึงบางสิ่งบางอย่างที่เป็นไปได้
ตัวอย่าง : - He can play tennis.
- She could not remember me.
- He could run for an hour.
- I was able to beat him even he was a very good player.
could (do), could have (done): could สามาถใช้ได้ในหลายรูปแบบ บางครั้ง
เป็นรูปอดีตของ can บางครั้งเพื่อแสดงความเป็นไปได้ในปัจจุบันหรืออนาคต
ตัวอย่าง: - What will you do this evening? I could have dinner with my friend.
- There could be another bus in next ten minutes.
- Why didn't she stay with her parents? She could have stayed with-
her friend.
must (have), can't (have): ใช้เพื่อแสดงความมั่นใจว่าสิ่งนั้นเป็นจริง หรือถูกต้อง
หรือเพื่อแสดงความจำเป็น
ตัวอย่าง: - You have been travelling all day. You must be sleepy and tried.
- You just have only breakfast today. You must be very hungry now.
- This is the only bus to go to Surin. You must take it.
- It looks very cloudy. I think he can't come to see us.
หมายเหตุ: รูปอดีตกาลใช้ must have (done), can't have (done)
may (have), might (have): ใช้เพื่อแสดงถึงความเป็นได้ (may หรือ might
สามารถใช้แทนกันได้)
ตัวอย่าง: - She may be in the office.
- He might not be in his room (รูปปฏิเสธของ may และ might)
- Tom might join our party.
หมายเหตุ: รูปอดีตกาลใช้ may have (done), might have (done)
could สามารถใช้แทน may, might ได้ แต่ความเป็นไปได้จะมีน้อยกว่า
can, could, may, would, will: สามารถใช้ในการขอร้อง, การขออนุญาต,
การเสนอ หรือการเชื้อเชิญ
ตัวอย่าง: - Can you wait a moment, please?
- Could you tell me how to get to the train station?
- May I borrow your pen?
- Would you like a cup of coffee or tea?
- Will you see me tonight?
must, have to, have got to: ใช้เพื่อแสดงความจำเป็นในการทำบางสิ่งบางอย่าง
ตัวอย่าง: - I must write to her. I haven't write to her for ages.
- I have to go to hospital.
- I have got to work tonight (have got to ใช็ในรูปแบบที่ไม่เป็นทางการ)
หมายเหตุ: had to เป็นรูปอดีตของ must, have to และ have got to
รูปปฏิเสธใช้ mustn't , don't have to อย่างไรก็ตาม mustn't ใช้เพื่อเป็นการ
ห้ามปรามไม่ให้ทำสิ่งนั้นจริงๆ เช่น You mustn't tell anyone what I said.
ขณะที่ don't have to ใช้เพื่อแสดงว่าไม่จำเป็นต้องทำสิ่งนั้น หากไม่ต้องการ
เช่น - You don't have to work on Saturday if you don't want.
should, had better, ought to: ใช้เพื่อแสดงการเสนอแนะ
ตัวอย่าง - It's very late now. I had better go to sleep.
- Should we invite her to the party?
- Ben ought not to drive. He is too tired.
หมายเหตุ: should ยังสามารถใช้เพื่อแสดงว่าบางสิ่งบางอย่างอาจเกิดขึ้น
ตัวอย่าง - I have been studying hard for the whole semester. I should
pass the exam.
3) การผันกริยา (v) to be, do, have ให้เป็นปฏิเสธ
3.1) V to be ปัจจุบันกาล (be present tense)
รูปเต็ม รูปย่อ รูปปฏิเสธแบบย่อ
(Full forms) (Short forms) (Negative short forms)
I am I'm I'm not
you are you're you aren't/you're not
he is he's he isn't/he's not
she is she's she isn't/she's not
it is it's it isn't/it's not
we are we're we aren't/we're not
you are you're you aren't/you're not
they are they're they aren't/they're not
3.2) V to be อดีตกาล (be past tense)
รูปเต็ม รูปย่อ รูปปฏิเสธแบบย่อ
(Full forms) (Short forms) (Negative short forms)
I was - I wasn't
you were - you weren't
he was - he wasn't
she was - she wasn't
it was - it wasn't
we were - we weren't
you were - you weren't
they were - they weren't
3.3) V to have ปัจจุบันกาล (have present tense)
รูปเต็ม รูปย่อ รูปปฏิเสธแบบย่อ
(Full forms) (Short forms) (Negative short forms)
I have I've I haven't/I've not
you have you've you haven't/you've not
he has he's he hasn't/he 's not
she has she's she hasn't/she's not
it has it's it hasn't/it's not
we have we've we haven't/we've not
you have you've you haven't/you've not
they have they've they haven't/they've not
3.4) V to have อดีตกาล (have past tense)
รูปเต็ม รูปย่อ รูปปฏิเสธแบบย่อ
(Full forms) (Short forms) (Negative short forms)
had I'd hadn't
(ใช้กับทุกประธาน) you'd
etc.
3.5) V to do ปัจจุบันกาล (do present tense)
รูปเต็ม รูปย่อ รูปปฏิเสธแบบย่อ
(Full forms) (Short forms) (Negative short forms)
I do - I don't
you do - you don't
he does - he doesn't
she does - she doesn't
it does - it doesn't
we do - we don't
you do - you don't
they do - they don't
3.6) V to do อดีตกาล (do past tense)
รูปเต็ม รูปย่อ รูปปฏิเสธแบบย่อ
(Full forms) (Short forms) (Negative short forms)
did - didn't
(ใช้กับทุกประธาน)
3.7) be,do,have
Present participle being doing having
Past participle been done had
ประเภทของคำในภาษาอังกฤษ (Part of Speech)
ประเภทของคำในภาษาอังกฤษ (Part of Speech)
1) คำนาม (Nouns) คือ คำที่ใช้เรียกชื่อคน, สัตว์, สิ่งของ, สถานที่ หรือคุณสมบัติ เช่น Alex, monkey, computer, telephone, museum, restaurant, China Town, London เป็นต้น และ จะใช้เป็นประธาณและกรรมของประโยค ตัวอย่าง :- Alex is going to the Arts Museum. - Many people like to have dinner at China Town. - London is my favorite city.2) คำสรรพนาม (Pronouns) คือ คำที่ใช้แทนคำนาม เช่น I , We, You, They, He, She, It, his, him, her, me, mine, us, our, their เป็นต้น ตัวอย่าง : - Jim is in the hospital, we will visit him tomorrow. - This is my book. - Do you know Mary? - Can you give me her number?
3)คำคุณศัพท์ (Adjective) คือ คำที่มาช่วยขยายความของคำนามทำให้ เกิดความชัดเจนยิ่งขึ้น ตัวอย่างคำคุณศัพท์: nice, beautiful, small, large, old, lazy, intelligent, shy, good, bad, better เป็นต้น ตัวอย่าง: - Have you seen that beautiful car? - The old apartment on the corner has many small rooms. - Lucy is an intelligent student.4) คำกริยาวิเศษณ์ (Adverbs) คือคำที่มาช่วยขยายคำกริยา, คุณศัพท์, กริยาวิเศษณ์หรือ ขยายประโยคคำกริยาวิเศษณ์ส่วนมากมักมาจากคำคุณศัพท์แล้วเติม -ly เช่น shortly, quickly,slowly, quietly เป็นต้น คำกริยาวิเศษณ์บางคำจะช่วยบอกเวลาหรือความถี่ เช่น soon, tomorrow, today, yesterday, always, usually, frequently, rarely, finally, yet เป็นต้น ตัวอย่าง: - She walks slowly - She has an appointment tomorrow morning. - They usually spend time here. - He is extremely poor. 5) คำบุพบท (Prepositions) คำบุพบทโดยปรกติจะวางอยู่หน้าคำนามหรือสรรพนามเพื่อแสดง เวลา, สถานที่, เหตุการณ์, ทิศทาง หรือเพื่อแสดงความสัมพันธ์ระหว่างคำนามหรือคำสรรพนามในประโยค เช่น in, on, at, to, for, with, from, toward, after, among, before, beside, between, despite, during, into, like, of, under เป็นต้น ตัวอย่าง: - I will see you at 6 o'clock. - His house locates on Hardgrave Road. - He lives in New York. - John bought a puppy for his girlfriend.
6) คำสันธาน (Conjunctions) คือ คำที่เชื่อมระหว่างวลี (phrase) หรืออนุประโยค (clause) เช่น and, or, nor, since, when เป็นต้น ตัวอย่าง: - You will go to the market with me or stay home alone. - I always want to go to Japan since I was a high school student. - Peter is a very kind person and always a gentleman.
7) คำอุทาน (Interjections) คือ คำอุทานอาจเป็นคำหรือวลีที่แสดงอาการหรืออารมณ์ ความรู้สึก เช่น ดีใจ, ตกใจ, เสียดาย ตัวอย่างคำอุทาน: Oh Dear! , Oh My god!, Oops!, Ouch!
1) คำนาม (Nouns) คือ คำที่ใช้เรียกชื่อคน, สัตว์, สิ่งของ, สถานที่ หรือคุณสมบัติ เช่น Alex, monkey, computer, telephone, museum, restaurant, China Town, London เป็นต้น และ จะใช้เป็นประธาณและกรรมของประโยค ตัวอย่าง :- Alex is going to the Arts Museum. - Many people like to have dinner at China Town. - London is my favorite city.2) คำสรรพนาม (Pronouns) คือ คำที่ใช้แทนคำนาม เช่น I , We, You, They, He, She, It, his, him, her, me, mine, us, our, their เป็นต้น ตัวอย่าง : - Jim is in the hospital, we will visit him tomorrow. - This is my book. - Do you know Mary? - Can you give me her number?
3)คำคุณศัพท์ (Adjective) คือ คำที่มาช่วยขยายความของคำนามทำให้ เกิดความชัดเจนยิ่งขึ้น ตัวอย่างคำคุณศัพท์: nice, beautiful, small, large, old, lazy, intelligent, shy, good, bad, better เป็นต้น ตัวอย่าง: - Have you seen that beautiful car? - The old apartment on the corner has many small rooms. - Lucy is an intelligent student.4) คำกริยาวิเศษณ์ (Adverbs) คือคำที่มาช่วยขยายคำกริยา, คุณศัพท์, กริยาวิเศษณ์หรือ ขยายประโยคคำกริยาวิเศษณ์ส่วนมากมักมาจากคำคุณศัพท์แล้วเติม -ly เช่น shortly, quickly,slowly, quietly เป็นต้น คำกริยาวิเศษณ์บางคำจะช่วยบอกเวลาหรือความถี่ เช่น soon, tomorrow, today, yesterday, always, usually, frequently, rarely, finally, yet เป็นต้น ตัวอย่าง: - She walks slowly - She has an appointment tomorrow morning. - They usually spend time here. - He is extremely poor. 5) คำบุพบท (Prepositions) คำบุพบทโดยปรกติจะวางอยู่หน้าคำนามหรือสรรพนามเพื่อแสดง เวลา, สถานที่, เหตุการณ์, ทิศทาง หรือเพื่อแสดงความสัมพันธ์ระหว่างคำนามหรือคำสรรพนามในประโยค เช่น in, on, at, to, for, with, from, toward, after, among, before, beside, between, despite, during, into, like, of, under เป็นต้น ตัวอย่าง: - I will see you at 6 o'clock. - His house locates on Hardgrave Road. - He lives in New York. - John bought a puppy for his girlfriend.
6) คำสันธาน (Conjunctions) คือ คำที่เชื่อมระหว่างวลี (phrase) หรืออนุประโยค (clause) เช่น and, or, nor, since, when เป็นต้น ตัวอย่าง: - You will go to the market with me or stay home alone. - I always want to go to Japan since I was a high school student. - Peter is a very kind person and always a gentleman.
7) คำอุทาน (Interjections) คือ คำอุทานอาจเป็นคำหรือวลีที่แสดงอาการหรืออารมณ์ ความรู้สึก เช่น ดีใจ, ตกใจ, เสียดาย ตัวอย่างคำอุทาน: Oh Dear! , Oh My god!, Oops!, Ouch!